Leed onder collega's DAF in Westerlo

WESTERLO, 11 MAART. Met lede ogen keken ontslagen werknemers van DAF in het Belgische Westerlo vanmorgen naar hun collega's, die de dans waren ontsprongen en na twee dagen gedwongen nietsdoen weer aan het werk gingen. Omstreeks zeven uur waren de uitverkorenen in hun auto's naar de fabriek gekomen, door de directie gesommeerd onverwijld weer aan de slag te gaan. Daar hadden de ontslagen DAF-werknemers hun piketten voor de derde achtereenvolgende dag ingenomen. Maar tot blokkades kwam het niet meer, omdat een gerechtelijke uitspraak hen dat afgelopen dinsdag had verboden op straffe van een boete van 10.000 frank per persoon per uur.

Sommigen van degenen, die hun werk hadden behouden, hielden de raampjes van hun auto gesloten toen hun oud-collega's een petitie ter tekening wilden voorhouden. Maar de meesten zetten hun handtekening.

"DAF is a-sociaal' stond er op het wegdek met kloeke hoofdletters gekalkt. Wat verderop naar de ingang van de fabriek lagen twee brandstapels van autobanden. Het hek was dicht. De fabriek, die assen en cabines maakt voor DAF-trucks in Eindhoven, lag stil. Naast de plek waar zo'n 40 ontslagen medewerkers zich ophielden, stonden vier busjes van de Rijkswacht. Twee weken geleden kwamen de mannen met ruim 600 anderen van de ene dag op de andere op straat te staan, zoals het ook de helft van de werknemers in Eindhoven was vergaan. Zonder afvloeiingsregeling; veroordeeld tot een werkloosheidsuitkering, voor de meesten meer dan een halvering van het inkomen. Waar hun Eindhovense collega's zich voor het merendeel braafjes bij het arbeidsbureau meldden voor ander werk, waren de mannen van Westerlo tot blokkades overgegaan; zonder steun van de vakbonden, want die beriepen zich erop dat twee weken geleden bij een stemming over eventuele acties niet de vereiste meerderheid was behaald.

Dinsdag waren ze in het ochtendgloren - en bij verrassing - met een man of 150 bij de fabrieksingang verschenen. Een deel van de werknemers, die wel hun baan hadden behouden, had zich bij hen gevoegd of - om brokken te voorkomen - rechtsomkeert gemaakt. Gisteren was er een gesprek met de directie. “We wilden”, zei een van de leidsmannen van de poortactie, de 39-jarige L. van der Velde, die 23 jaar bij het bedrijf had gewerkt, “de criteria kennen op grond waarvan wij wél en anderen niet buiten zijn gevlogen”.

Want in de regio was de indruk ontstaan dat de ontslagenen "lamme apen' waren, die voor hun werk niet zouden hebben gedeugd en die daarom zouden zijn geloosd. “ Driekwart van de leden van de rooie vakbond, de ABVV, is ontslagen, van de katholieke vakbond ACV maar twee. Tweehonderd van ons hebben bij Goodrich hier in de buurt gesolliciteerd, maar de juffrouw die erover ging zei dat ze alle brieven zonder meer in de prullenbak had gegooid. We zijn getekend omdat we er bij DAF zijn uitgegooid”.

Directeur S. Keereman had in het gesprek met een delegatie de selectieciteria genoemd: leeftijd, dienstjaren, verzuimdagen wegens ziekte, gezinssamenstelling en vakbekwaamheid. Daaruit had een groot deel van de oud-werknemers afgeleid dat niet zj maar een groot aantal dat wel hun baan had behouden nu aan deze kant van de poort had behoren te staan. De fabrieksdirecteur had verder gesommeerd de blokkades te beëindigen in wat hij noemde “een ultieme oproep om geen verzet te plegen tegen de vroegere collega's die zich inspannen om het nieuwe bedrijf op gang te krijgen”.

Hij verwees naar de rechtbank in Turnhout die alle acties had verboden die een belemmering kunnen vormen voor de medewerkers van DAF Trucks die aan het werk willen. Dat was de deurwaarder, een in stemmig zwart geklede man, pro forma gistermiddag even komen zeggen. Vandaar ook dat de Rijkswacht, toen nog vredelievend met scheepjes op het hoofd, maar helm en bullepees in de busjes onder handbereik, korte tijd later was gearriveerd. De actievoerders hadden na het gesprek nieuwe eisen geformuleerd in de vorm van een petitie, die vanmorgen aan alle toen arriverende werknemers ter ondertekening werd aangeboden: iedereen opnieuw in dienst nemen en het werk verdelen tussen alle arbeiders dat wil zeggen: één week werken, één week "dop'.