De ruitersport als levenshouding; Vijfhonderd paarden op wereldbeurs

Mangalarga Marchadores uit Brazilië, Tennessee Walkers uit het zuiden van de Verenigde Staten, Sloweense koudbloeden, Berbers uit Noord-Afrika en 'wilde' Dulmenerpaarden stelen de show op de Equitana. Paardenliefhebbers gaan deze week naar Essen, waar 's werelds grootste beurs voor de paardensport voor de twintigste keer wordt gehouden.

Equitana '93

Tot en met 14 maart. Beurs, Norbertstraße, Essen. Inl 09-49201 7244 331. Catalogus DM 15,-. Entree DM 25,- Op 11, 12 en 13 maart worden er Hop-Top-Shows gegeven met oa töltende IJslanders, koudbloed-demonstraties, dressurviertallen en een Lipizzaner-gala. Aanv 20u. Kaarten te bestellen op nr 09-492017244290. Entree DM 68,-. Tijdens het tiende Wereld Veterinaire congres dat op 12 en 13 maart in de congreszaal van de Equitana wordt gehouden, zullen bijna achthonderd dierenartsen zich buigen over het probleem van de darmziektes. Andere belangrijke programma-onderdelen. Dressuur-cup, 12 maart 13u (Grote Ring, hal 6). Eerste live cutting-demonstratie, 13 maart 13u30 (Grote Ring, hal 6). Demonstratie van een operatie bij een paard mbv elektrische accupunctuur door prof. dr. Wang Qinglang (Peking), 12 maart 14u (hal 1a). Essen ligt op twee uur afstand rijden van Amsterdam.

“Ik raad u aan iets achteruit te gaan, want het kan spatten,” zegt dierenarts Helmut Ernst tegen het voor hem verzamelde publiek. Ernst heeft de baarmoeder van een paard op een bord geprepareerd en demonstreert hoe een eisprong eruit ziet. Met een flinterdun mesje snijdt hij het stuiterbal grote ei open. Een vloeibare substantie spuit naar buiten. Ernst tast in het vocht rond en slaakt een verrukte uitroep als hij de eicel op de mouw van zijn jas aantreft. “Hier had nog een veulen uit geboren kunnen worden, mits de merrie niet gisteren aan koliek was overleden”.

De demonstraties van Ernst over aandoeningen aan de luchtwegen, koliek en acupunctuur voor paarden, trekken veel belangstelling op de twintigste Equitana in Essen. Veel paardenbezitters kampen blijkbaar met hoestende of kreupele dieren. Ernst is een oude bekende op de Equitana: al sinds de eerste 'wereldbeurs van de paardensport' in 1972 is hij present met zijn diergeneeskundige studenten en een witte, viervoetige assistent waarop hij zijn uitleg met houtskool aantekent.

Equitana '93 belooft nu al een succes te worden. Meer dan tachtigduizend mensen bezochten tijdens het openingsweekend afgelopen zaterdag en zondag de beurs. Aan dit aantal zullen, naar wordt geschat, nog zo'n driehonderduizend bezoekers worden toegevoegd in de komende week. Zevenhonderdvijfentwintig exposanten - meer dan ooit - zijn tot en met zondag in zestien beurshallen ondergebracht. In de grote ring van hal zes en in de kleine ringen in de andere hallen zijn shows van in totaal meer dan vijfhonderd raszuivere paarden uit alle delen van de wereld te volgen. Er zijn bijzondere rassen als töltende Mangalarga Marchadores uit Brazilië, Tennessee Walkers uit het zuiden van de Verenigde Staten, Sloweense koudbloeden, Berbers uit Noord-Afrika en 'wilde' Dulmenerpaarden, die met hun okergelige kleur en gedrongen, ruwe bouw aan IJslanders doen denken. Maar er zijn ook bekende rassen: haflingers, mini-shetlanders, pinto's, quarterhorses, Engelse volbloeden, Ierse hunters, Andalusieërs en Silezische warmbloeden uit Polen - het gastland van de Equitana.

De drukke handel op de Equitana en het gehinnik en gedraaf van prachtig opgetuigde paarden dwars door het publiek heen is overweldigend. De zestien tentoonstellingshallen - de totale ruimte is drie keer zo groot als de Amsterdamse Rai - laten zich het best betreden vanaf de relatief rustige zuidingang. Hier begint het veterinaire gedeelte, waar het gedrang minder is dan bij de stands waar ruiteraccessoires, rijkleding, zadels en hoofdstellen hoog opgetast liggen. De stallencomplexen - waar voor tienduizenden guldens de paarden grif van de hand gaan - leiden naar hal zes waar je op de tribune rond de grote ring de vermoeide voeten kunt laten uitrusten. Onderweg kan informatie worden ingewonnen over de beste manier om een stal te bouwen - met gerecyclede, milieuvriendelijke kunststof of 'natuurhout' -, wat de meest geavanceerde besproeiingsinstallatie is voor de binnenmanege, welke afrastering in de wei de minste risico's oplevert voor het paard en welke manegebodem het meest praktisch is om te berijden (worden het 'vorstvrije' tapijtrepen, een mengsel van houtsnippers en zand, leerrepen?).

Voor de paardenliefhebber die geen eigen paard bezit, of niet het geld heeft zich een complete stoeterij aan te schaffen, is dit gedeelte van de beurs het minst interessant. Hij stort zich liever in de stands waar koopjes te halen zijn: een lichtgevende borstel, een hoevenkrabber met sierhandgreep, molton uitzweetdekens, veelkleurige rijbroeken en zadels met sierbeslag. Met gemak haal je bij deze stands het entreegeld eruit.

Opvallend is het grote aantal handelaren in western-artikelen. Werd dit onderdeel van de paardensport zeker door traditioneel Engels rijdende ruiters lange tijd genegeerd en soms zelfs geminacht, tegenwoordig heeft het western-rijden een niet meer te veronachtzamen plaats binnen de paardensport veroverd. Er is sprake van een bloeiende en steeds groeiende markt van show-zwepen, cowboy-hoeden, met nepedelstenen ingezette sporen, namaak-pistolen met holster, sierzadels en hoofdstellen met Indiaans gedecoreerde frontriemen. Western-rijden belooft met zijn razendsnelle spins en stops spanning en spektakel. En daar is het de meeste ruiters toch om te doen. Typische western-attributen, als chaps en met geometrische motieven bewerkte pads, vinden steeds gretiger aftrek, ook onder dressuur- en springruiters.

Het western-rijden en eigenlijk de hele ruitersport, zo blijkt op de Equitana, wordt steeds meer een levensstijl. Ook wie nog nooit op een paardenrug heeft gezeten, ziet er met een Ray-Ban-zonnebril, een baseball-pet en een Australisch all terrain-jacket uit alsof hij nooit iets anders heeft gedaan dan staren over de prairie vanaf een paardenrug.