AFGEBLADDERDE SENIELEN

Wat kunnen de studenten van de faculteit der letteren in Amsterdam zich beeldend uitdrukken in hun blad "Babel' (NRC Handelsblad, 8 maart).

Ik zag het hele tafereel in collegezaal en studiegroep zó voor mij: de afbladderende hangbuiken en -boezems naast de "hoop des Vaderlands'. Géén gezicht! Maar wèl een combinatie om bang voor te zijn?

Zijn zij in ouders, grootouders, docenten nooit eerder met deze leeftijdscategorie geconfronteerd geweest? Of laat de "kennisfabriek', zoals zij de universiteit betitelen, geen ruimte tot menswording? De Bond van Ouderen heeft, terecht, gereageerd. De bond eist binnen veertien dagen een rectificatie van het bewuste artikel. Deze periode lijkt mij voor een mentaliteitsverandering veel te kort. Heilzamer lijkt mij het invoeren van verplichte colleges, te verzorgen door bedoelde ouderen. Laat die vertellen over hun arbeidzaam leven, getekend door crisisjaren (zonder sociale voorzieningen) en bezettingstijd (geen studiemogelijkheid tenzij ondertekening van een loyaliteitsverklaring). Hard werken aan de opbouw van hun land.

Zij betonen zich niet te oud om te leren. Hopelijk zijn de studenten niet te jong...