Crisis bij PSV gaat aan nieuwe generatie voorbij

EINDHOVEN, 8 MAART. Bij PSV bekijkt men van wedstrijd tot wedstrijd of en hoe de geestelijke labiliteit plaats maakt voor het zo vurig gewenste zelfvertrouwen. Zaterdag overwon de Eindhovense ploeg voor even zichzelf met een 2-1 zege op MVV. Het was een wedstrijd waaruit trainer Hans Westerhof de conclusie trok dat er nog te veel onrust bij zijn spelers heerste. Mitchel van der Gaag vormde temidden van de routiniers daarop een uitzondering.

Dat het lek bij PSV nog niet boven is, verwoordde Kees Ploegsma na afloop op cryptische wijze door te stellen dat PSV-MVV “in ieder geval een enerverende wedstrijd was, hoe je er ook tegenaan kijkt”. Er was winst, er waren twee punten, maar het vertoonde spel bood met de wedstrijd tegen Feyenoord in het verschiet weinig hoop op een spoedig en volledig herstel.

Westerhof was na het echec tegen IFK Göteborg blij met de wedstrijd tegen MVV omdat dergelijke tegenstanders in staat zijn de problemen bij de landskampioen bloot te leggen. “Aan wedstrijdjes tegen Fortuna Sittard of Dordrecht '90 hebben we nu niets omdat onze tekortkomingen dan niet aan de oppervlakte komen. Clubs als MVV zijn daar wel toe in staat. Pas als je iets goed doet wat eerder fout ging kun je spreken van een leerproces”, verklaarde de geplaagde trainer. Hij refereerde daarmee aan het tegendoelpunt van MVV'er Erik Meijer, dat opnieuw onrust bij PSV veroorzaakte maar niet dezelfde desastreuze gevolgen had als de eerste treffer van Göteborg die tot een 3-1 verlies leidde.

Het Maastrichtse doelpunt in de 62e minuut was een van de weinige momenten waarop Meijer zich ontdeed van zijn bewaker Mitchel van der Gaag. De jonge PSV'er (van 22-10-'71) stond zaterdagavond voor het eerst in de basis nadat hij eerder dit seizoen mocht invallen tijdens de wedstrijden Cambuur-PSV (in de 88e minuut), PSV-Ajax (87e) en Den Bosch-PSV (32e).

Van der Gaag behoort tot de nieuwe generatie PSV'ers aan wie de huidige crisis voorbij lijkt te gaan en die er zelfs mogelijk van kunnen gaan profiteren. Zaterdag stelde Van der Gaag, wiens contract aan het eind van dit seizoen afloopt, als vervanger van de geschorste Faber zijn kandidatuur voor de positie van centrumverdediger. Weliswaar moest hij het in kopduels met Meijer soms afleggen, Westerhof noemde het de verdienste van Van der Gaag dat deze het de Limburgse spits belette de bal gericht naar medespelers te koppen. Een prestatie waarmee Westerhof tevreden was, zeker gezien de achtergrond van een langdurige revalidatie die Van der Gaag ruim negen maanden buiten spel zette.

De dag van 17 mei 1992 staat in het geheugen gegrift van Van der Gaag. Toen blesseerde hij zich in de kwalificatiewedstrijd van het Olympisch Elftal tegen Australië voor de Spelen in Barcelona. In de slotfase van het duel down under verstapte hij zich en liep zijn rechterknie zware schade (een afgescheurde voorste kruisband en meniscus) op. Daarmee werd een razendsnelle ontwikkeling als voetballer abrupt onderbroken. In die periode speelde Van der Gaag op huurbasis voor Sparta en stond hij in de belangstelling van diverse clubs.

Hij zegt nauwelijks te zijn veranderd door de blessure die zijn loopbaan een andere wending gaf. Wel leerde hij te relativeren: “Ik raakte geblesseerd in een periode waarin alles meezat. Daar ben ik wel van geschrokken. Toen ik hoorde hoe zwaar de blessure was dacht ik onmiddellijk: Het kan jou dus ook overkomen, Mitch.”

Zijn besluit om in Eindhoven te revalideren zegt iets over de professionele instelling van Van der Gaag, die in het jeugdinternaat van PSV werd opgeleid en vervolgens voor NEC en Sparta uitkwam. “Bij PSV kon ik in alle rust herstellen zonder dat ik te maken kreeg met druk van bovenaf. Bij Sparta zou er veel sneller een beroep op me worden gedaan om weer te spelen.”

Dat hij zaterdag het vertrouwen van Westerhof kreeg, ziet Van der Gaag als een beloning voor het afzien tijdens zijn revalidatie. Na een volledige wedstrijd met het tweede tegen de reserves van Bayer Leverkusen werd hij terug gehaald bij de selectie. Geen ideaal tijdstip, gezien de traditionele wintercrisis waarin PSV zich bevindt. Maar het ondermijnde moreel bij de spelers gaat aan Van der Gaag grotendeels voorbij. “Het enige waar ik mee bezig houd is mijn knie. Daarmee gaat het nu goed en daarom voel ik me ook geestelijk goed. Ja, dat werkt bij mij heel simpel.”

Ietwat gespannen (“maar dat heb ik altijd wel”) begon Van der Gaag aan de wedstrijd tegen MVV. Tot aan het doelpunt van Meijer speelde hij foutloos en rustig alsof hij al jaren deel uitmaakt van de basis-elf. De collectieve inzinking van PSV die volgde was hij zelf snel te boven. “Ik had voor mezelf tenminste het gevoel dat ik iedereen recht in de ogen kon kijken toen ik het veld afliep.”