VROM eist dat Rotterdam ook afval scheidt

ROTTERDAM, 5 MAART. Het ministerie van VROM wil dat ook Rotterdam meedoet aan de gescheiden inzameling van groente- fruit en tuinafval (GFT) per 1 januari 1994.

“Rotterdam heeft als enige stad de laatste jaren geklaagd dat gescheiden inzameling niet lukt. Maar de datum geldt voor heel Nederland, dus ook voor Rotterdam”, aldus een woordvoerder van het ministerie. Gisteren liet de Rotterdamse wethouder P. Hoogendoorn (bedrijven) weten dat het voor Rotterdam nog te vroeg is om afval gescheiden in te zamelen. De wethouder baseert zich daarbij deels op een onderzoek van de technische universiteit van Delft (TU). Volgens Hoogendoorn “zijn de middelen voor milieubeleid schaars, en moet je die dus zo uitgeven dat je er een maximaal effect mee bereikt”.

Proeven in vier Rotterdamse wijken zijn geen onverdeeld succes geweest, aldus de wethouder. In de hoogbouw en oude stadswijken hebben bewoners onvoldoende ruimte voor een biobak en zelfs na een intensieve voorlichtingscampagne blijken de bewoners nog te veel plastic tussen het GFT-afval te stoppen. Het GFT-afval moet daarom grotendeels worden verbrand in plaats van gecomposteerd. In laagbouwwijken was het resultaat beter, maar waren de investeringskosten weer relatief hoog.

Wethouder Hoogendoorn stelt dat er in de toekomst onvoldoende composterings-installaties zijn om GFT-afval te verwerken en dat afzetmogelijkheden van compost te gering zijn. Het GFT-afval zou daarom voorlopig moeten worden verbrand, wat voor de burgers demotiverend werkt. Ook zijn de normen voor de toegestane concentraties dioxines en pesticiden in compost nog niet vastgesteld. De investering van negen miljoen per jaar en verhoging van het reinigingsrecht met dertig gulden voor de gescheiden inzameling vindt Rotterdam daarom nu nog te hoog. Hoogendoorn: “De offers welke de Rotterdamse burger moet brengen, wegen niet op tegen de mogelijke milieuvoordelen.”

Volgens VROM mag Rotterdam voor 1994 ontheffing aanvragen voor bepaalde wijken, maar kan er voor de gemeente als geheel geen uitzondering worden gemaakt op de plicht tot gescheiden inzameling. Volgens het ministerie loont inzameling van GFT-afval bij 2,5 kilo per huishouden wel degelijk en kost compostering van een ton GFT-afval slechts 75 gulden, tegen twee- tot driehonderd gulden bij verbranding.

Volgens directeur P. Dordregter van de Vereniging van Nederlandse Gemeenten “heeft ook de VNG moeite met de datum van 1 januari 1994”. “Die datum wordt plotseling als een keihard gegeven neergezet, maar wij krijgen van allerlei kanten geluiden dat het zo snel niet lukt.”