horizon

we tellen ons geld

om naar zee te gaan

met onze voeten verborgen

in laarzen, wachten we

achter het station

op de vertraagde trein

hier volgt een mededeling

voor Judith

Ans is al op het strand

die mensen weten net als wij

wat wandelen is

ieder meisje bij het IJ

komt zelf wel klaar

wat raken onze laarzen aan.

dit is toch nog geen boot he?

dat we niet ineens wegvaren.