Haai met boomtomaat en een blauw ijsje toe

Stadscafe-restaurant Broers. Janskerkhof 9, Utrecht. Het cafe is geopend: ma t/m wo van 7-1u, do van 7-2u, vr-za van 1-3u, zo van 8-1u. De keuken is dagelijks geopend van 18-22u30. Inl 030-343406.

Er hangt een sfeer uit lang vervlogen tijden, alsof er niets veranderd is sinds de laatste koets de binnenplaats verliet. Het klassieke meubilair, de kroonluchters, het glas-in-lood... het is of ze er altijd zijn geweest. Maar schijn bedriegt in stadscafe-restaurant Broers, gevestigd op de begane grond van het Hotel des Pays Bas aan het Utrechtse Janskerkhof.

De inrichting is het resultaat van een niet aflatende speurtocht op veilingen en bij antiquairs. De fraaie vitrinekasten, waar nu de Spaanse borrelhapjes staan uitgestald, zijn afkomstig van een Belgisch cruiseschip uit de jaren twintig. De banken langs de wanden komen uit een kerk in Belgie en zijn op kunstige wijze aangepast aan de eisen van het moderne zitcomfort. De stijlvolle stoelen zijn deels afkomstig uit het Hotel des Pays Bas (dat nog steeds bestaat, maar nu op de bovenverdiepingen is gehuisvest) en deels uit een ter ziele gegaan hotel in Noord-Frankrijk. Zelfs de eigentijdse nep onder het meubilair is prachtig.

“We hebben de architect opdracht gegeven iets tijdloos te maken,” legt Paul Westra, samen met zijn broer Olaf eigenaar van "Broers', uit. “Iets waarvan je bij binnenkomst het idee hebt dat het er altijd is geweest. Klassiek, maar niet oubollig. Klassiek in jaren negentig-verpakking.”

De verbouwing nam vier maanden in beslag. De Spiegelzaal van het hotel werd in oude luister hersteld, evenals de wintertuin _ ooit de binnenplaats waar de koetsen van de hotelgasten arriveerden. “Er was veel verbouwd en verpest, vooral in de jaren zeventig”, licht Olaf Westra toe. Op de muren zat oranje jute en waren goedkope spiegel- panelen geplakt. Onder de vloerkleden kwam een prachtig visgraat-parket tevoorschijn. Ook de Stichtse Kamer, waar zich ooit de toegang tot de binnenplaats van het hotel bevond, werd klassiek aangekleed met spiegels en een schouw. Op 2 september vorig jaar werd het restaurant geopend.

Het geheel heeft de sfeer van een ouderwets, statig Grand Cafe, waar het heerlijk toeven is; aan de leestafel, in de wintertuin of in de grote eetzaal. Toch kozen Paul en Olaf Westra voor een andere benaming, "stadscafe-restaurant'. “Enerzijds om aan te geven dat we een plek wilden scheppen voor iedereen in de stad, iets wat uitgroeit tot een ontmoetingsplaats in Utrecht. Anderzijds omdat we de meeste gelegenheden die de naam Grand Cafe dragen te trendy vinden, te tijdgebonden. Het publiek is er zo op uitgekeken en de term is ook behoorlijk aan inflatie onderhevig. Alles heet tegenwoordig Grand Cafe. Wij wilden het idee van een Grand Cafe combineren met duurzaamheid.”

De menukaart is, in tegenstelling tot de inrichting, nauwelijks klassiek te noemen. Paul Westra: “Onze gasten krijgen geen haute cuisine voorgeschoteld, want we willen dat iedereen genoeg op zijn bord krijgt. We hebben een spannende kaart, waar niet alleen biefstuk en entrecote op staat, maar ook haai. Enerzijds gangbaar, anderzijds experimenteel.”

Dat laatste is bepaald uit de hand gelopen, want gangbaar kunnen de gerechten in Broers beslist niet genoemd worden, zeker de aankleding ervan niet. Waar krijg je wortel-sinaasappelsoep? Wat kun je je voorstellen bij een preisalade met een "Gents stropke'? Of bij een "boomtomaat'? Ook heel apart op de dessertkaart is 'cassata-ijs in het blauw'. Wie niet van vuurwerk houdt, moet zich verre houden van de bloedsinaasappelterrine in muskaatwijn.

Hoe fraai de inrichting en hoe buitenissig de recepten ook zijn, de prijzen zijn alleszins redelijk. Een driegangen-menu, a la carte, kost net geen veertig gulden. Losse voorgerechten zijn, net als de desserts negen gulden vijftig. Afzonderlijk te bestellen hoofdgerechten staan voor zesentwintig gulden op de kaart. Voor wie aan een kleine maaltijd voldoende heeft, zijn er in het cafe-gedeelte vanaf vijf uur "s middags "stadshappen' verkrijgbaar, in prijs varierend van twaalf gulden vijftig tot veertien gulden vijftig. O ja, doet u ze een lol, daar bij Broers, en vraag even naar de restauratie van de muurschilderingen.