Niet opwinding maar nieuwsgierigheid

Voor de deur van de Kongresshalle aan de Alexanderplatz in Berlijn staat pontificaal een Rolls Royce geparkeerd, voorzien van het opschrift DBM-video. De auto vormt de enige aanwijzing van hetgeen zich binnen afspeelt, want nergens staat aangegeven dat het gebouw dezer dagen de Erotik Fachmesse herbergt. Deze sekshandelvakbeurs - de grootste van Europa - is dan ook niet bestemd voor de consument. In de diverse zalen doet een gezelschap Europeanen, bestaande uit keurige dames in mantelpakjes, coryfeeën uit de onderwereld en opblaaspop-fabrikanten, op gedempte toon zaken.

De firma HG Leather Creations uit Kaatsheuvel - meer dan 600 produkten op SM-gebied - is onder meer gespecialiseerd in SM-schoenen met extreem hoge hakken. “Op dergelijke schoenen kan je meestal geen stap zetten maar op die van ons kan je wel zes uur staan”, zegt directeur H.G. van Willegen trots. Voor “de travestietenmarkt” heeft HG - het andere sprookje uit Kaatsheuvel - damesschoenen tot maat 46 in de aanbieding. “Met hakken van 14 centimeter.”

Een aantal artikelen van de SM-fabrikant is voorzien van spikes. In Nederland mag dat, in Duitsland is het verboden. Van Willegen toont een heren-bh, voorzien van tekentafelpunaises. “Daarvan hebben we ook peniskokers.” Op de vloer van zijn stand ligt een fakirmat. “Ik weet zeker dat nu we die mat verkopen, we binnnenkort het verzoek krijgen om een fakirbed te leveren.”

HG Leather Creations ontwerpt en bouwt ook SM-apparaten zoals spanking-bokken, Andreas-kruizen, schavotten en stoelen met verwisselbare anale en vaginale dildo's. Aan “een inrichting” in Antwerpen leverde hij onlangs “een authentiek Middeleeuwse strekbank”. De particuliere markt is in opmars. HG verbouwt “complete zolders” tot folterkamers. Van Willegen verbaast zich er soms over hoe weinig schaamte zijn klanten tonen bij de aanschaf van zijn produkten. “Ze sjouwen de kooien en de strafbanken zo over straat de auto in.”

Elders in de congreshal onderhandelt Simon Aukema, directeur van het Nederlandse seks-postorderbedrijf Blue and White, met een standhouder in hulpmiddelen. Op het tafeltje waaraan ze zitten, liggen naast een calculator en een aktetas enkele kunstpenissen en dildo's uitgestald. Op het ogenblik zijn vooral de G-zone-, Tarzan- en Tokyo-vibrators populair alsmede de “voor de verhoging van de vaginale vochtafscheiding zeer geschikte” duo-bal, laat Aukema weten. Deze voor vrouwen bestemde produkten worden de laatste jaren steeds vaker door vrouwen ontworpen. “Vibrators zijn nu korter en dikker.”

Blue and White heeft 30.000 vaste klanten en daarnaast nog eens 75.000 mensen die incidenteel de catalogus aanvragen. Het postorderbedrijf verkoopt ook video-banden, in alle mogelijke genres. Volgens Aukema is Amerika een belangrijke producent op het gebied van “de standaard recht-op-en-neer films” en Duitsland van de sector perversiteiten. Nederland is toonaangevend wat betreft de tienerseksfilms. Dat is zo omdat de minimumleeftijd voor het bedrijven van hetero- of homoseksueel geslachtsverkeer in Nederland op zestien jaar ligt, in de meeste andere landen op achttien of eenentwintig.

Hoewel het genre hem zichtbaar tegenstaat, verkoopt Aukema ook extreme soorten porno-films. “Ik had eerst één dierenfilm - seks tussen mensen en dieren - die het zo goed deed, dat ik er nu zes in de collectie heb.” Aukema denkt dat dergelijke films niet zo zeer opwindend gevonden worden, maar dat de klanten ze kopen om hun nieuwsgierigheid te bevredigen. Aukema: “Soms krijg ik films onder ogen waar ik echt niet goed van word. “In Nederland mag er geslagen worden tot de striemen zichtbaar zijn. Maar zodra er bloed vloeit worden de films uit de handel genomen. In Duitsland niet. Wat de Duitse producenten betreft heb ik het gevoel dat ze de laatste tijd alleen nog maar er op uit zijn elkaar in perversiteit te overtreffen.”

Dino Baumberger is directeur van DBM (Dino's Blue Movies), een van de belangrijkste Duitse hard-core producenten. Jaarlijks produceert zijn bedrijf een tiental films, uitsluitend in de sector “extreem pervers”. Dat resulteert in de verkoop van zo'n 150.000 videobanden per jaar. Nederland is een van zijn belangrijkste afnemers, gezien de liberale wetgeving en het grote aantal verkooppunten. De films worden in diverse Europese landen op lokatie gedraaid, sinds kort ook in Hongarije.

DBM-films bevatten onder meer scènes met fist-fucking, anale seks, urinale (“Golden showers”) en soms faeciale (“Kaviar dinner”) specialiteiten. Baumberger: “Alles moet kunnen. Maar aan geweld en seks met kinderen, dieren of zwangere vrouwen doe ik niet mee. Dat heeft voor mij niets meer met porno te maken.”

Baumberger haalt zijn acteurs overal vandaan, tegenwoordig vooral uit Oost-Europa. Het grootste probleem vormen de mannelijke modellen. “Aanmeldingen te over”, zegt Baumberger, “maar de wil is meestal sterker dan het vlees.” Tijdens de opnames die soms twaalf uur achtereen in beslag nemen, moet de man immers steeds fysiek paraat staan, of zoals Baumberger het formuleert: “De standvastigheid voor de camera is essentieel.”

DBM's grote ster en tevens levenspartner van directeur Baumberger is Dolly Buster, een van oorsprong Tsjechische vrouw met een onwaarschijnlijk grote boezem. Op een podium signeert ze posters, waarop ze staat afgebeeld met een kleine, dikke zwarte slaaf aan een lederen leiband. Busters lichaam is een lijn produkten op zichzelf: er zijn Buster-tijdschriften en Buster-films. Ze zegt haar werk met plezier te doen en zeer serieus te nemen. Voor aids is ze niet bang. “We doen elke vier weken een test en bovendien is nog nooit bewezen dat aids via geslachtsverkeer verspreid wordt. Dat is allemaal propaganda van de media.”

Volgens sommige bronnen heeft ze haar borsten met siliconen laten volspuiten. Vorig jaar zou ze een tijd niet hebben kunnen filmen, omdat een van haar borsten was geknapt. Zelf ontkent ze dit. “Ik heb vorig jaar juist mijn borsten laten verkleinen”, zegt ze. “Ik had rugklachten.” In ieder geval heeft ze wel twee ringen in haar schaamlippen laten aanbrengen. “De eerste keer door een tatoeeerder met een boor”, zegt Buster zonder een spier te vertrekken. “Maar het bleef een week lang bloeden en het deed vreselijk pijn.” Later liet ze nieuwe gaten maken met behulp van een juweliers-pistool. Ze voelt haar ringen nu niet meer zitten - ook niet tijdens haar werk - maar toch wil ze er van af. “Er schijnt hier een man rond te lopen met een speciale tang. Die ga ik zo maar eens opzoeken.”