ZANDKASTELEN

Het artikel "Zwoele diva's' in NRC Handelsblad van 24 februari bevat helaas onjuistheden.

Ten onrechte wordt de indruk gewekt dat er in Nederland een vereniging of club van zandbouwers zou zijn. De in uw artikel genoemde "club' is een doodgewoon commercieel bedrijf met winstoogmerk, dat gebruik maakt van werknemers in zeer los dienstverband. Evenmin zijn er in de Verenigde Staten "clubs' van zandbouwers (club hier in de zin van vis- of klaverjasclub). Wel zijn er "teams' van (semi) professionele bouwers die voornamelijk leven van het in opdracht bouwen van publiekstrekkers in Disneyland stijl.

De eerste echt grote zandbouwer in Nederland was Pieter Wiersma, (1942-1984), een genie op dit gebied. Hij heeft drie boeken op zijn naam staan. Verder zijn op dit gebied al jaren bezig: S.B. Frieling en ondergetekende. Beide bouwers hebben hun tweede lustrum al gevierd; Frieling en ik zijn op het wereldkampioenschap Zandbouwen in Harrison Hot Springs (Canada) vorig jaar zesde respectievelijk vijfde in de solo-klasse geworden met architectuur (waarvoor toen geen categorie bestond), temiden van het Amerikaanse Disney-geweld (veld van vijftien). Geen van de drie wordt zelfs maar genoemd in uw artikel. In de Verenigde Staten is zandsculptuur (altijd Efteling-stijl) een business waarmee talloze beroepsbouwers hun geld verdienen, met de nodige concurrentie en haat en nijd.

De bekendste en meest succesvolle promotor van de Amerikaanse zandbouw is overigens Todd Vanderpluym, die voor het eerst op het idee kwam zandbouw op grote commerciële schaal te exploiteren.