"Ik kwam van de zeventigste etage en de deur was dicht'

NEW YORK, 27 FEBR. Een door emotie overmande vrouw staat bij een dranghek aan Church Street te huilen. Ze maakt deel uit van een groep bankemployés uit Nebraska, die een dagje op cursus is bij de bank Dean Witter in New York. De investeringsbank huurt 22 verdiepingen in toren 2 van het World Trade Center, dat anderhalf uur eerder door een zware explosie, brand en zware rookontwikkeling is getroffen.

De mannen en vrouwen van het groepje zijn vanaf het restaurant op de 107de verdieping naar beneden komen lopen en kijken uit naar bekenden. Hoestend begroeten ze elkaar. Hun ogen lijken door het roet op de gezichten wit en gejaagd. Ze vragen zich af wat ze zullen doen. “Ik wil naar het hotel”, zegt een vrouw. Maar een ander vindt het beter om eerst te wachten op de rest. Daar legt de eerste vrouw zich bij neer want in haar eentje kan ze het hotel toch niet vinden.

Het sneeuwt en het is guur. Veel van de mensen die net uit het WTC komen zijn te dun gekleed. Het roet op de gezichten maakt hun een makkelijke prooi voor nieuwsgierige omstanders en journalisten. Intussen zoeken ze naar gezichten van bekenden.

“Ik kwam van de 70ste verdieping naar beneden en de uitgang op de tweede verdieping was dicht!” roept een vrouw die verdwaasd rondloopt. “Overal hing rook. Ik kwam van de 70ste verdieping en de deur was dicht!” Ze loopt weg en blijft haar opmerkingen herhalen. Sommige mensen zijn gevlucht zonder iets mee te nemen. Ze lopen met zwarte gezichten in hemdsmouwen over straat.

Een man in een oranjekleurige jekker deelt folders uit aan voorbijgangers. Sommige met de roet nog op hun gezicht krijgen ze in hun handen gedrukt. Het blijkt reclame te zijn voor een topless bar in Murray Street. Op de vraag of hij denkt dat mensen daarvoor in de stemming zijn, antwoordt hij in plat New-Yorks: “Hé, er zijn hier veel mensen bij elkaar dus ik deel folders uit.”

“Er was geen enkele waarschuwing. Opeens viel het licht uit maar niemand wist wat er aan de hand was”, zegt een vrouw die op de 59ste verdieping werkte. “Er was niemand die over de intercom waarschuwde, er was geen mededeling - niks! We hebben natte zakdoeken voor onze mond gedaan tegen de rook en zijn naar beneden gelopen.” Op sommige verdiepingen zaten urenlang mensen opgesloten, terwijl uit liften die kwamen vast te zitten vijf uur later nog mensen werden bevrijd.

Een anoniem telefoontje om kwart voor drie gistermiddag bewoog de politie ertoe het Empire State Building te ontruimen uit gevaar voor een aanslag. Later volgde nog een bommelding bij het Empire State. Het zuidelijk deel van Manhattan werd na de explosie voor autoverkeer afgesloten en twee verkeerstunnels in het gebied gingen dicht. De verkeerschaos was daardoor in het gebied nog groter dan normaal.

Na de opening van het WTC prees het trotse gebouw zich bij bezoekers aan met de kreet: “Dichter bij de hemel zullen sommigen van ons nooit komen.” Gezien de gebeurtenissen van gisteren zullen vele New-Yorkers dat bevestigen. Critici toonden zich gistermiddag verontrust over de haperende noodverlichting, de snelle rookverspreiding en andere mankementen die door de ramp werden blootgelegd.

Door het volledig uitvallen van de stroom in de gebouwen rezen ze gisteravond uit de grond op als twee reusachtige zwarte zerken. Een ongebruikelijk en macaber gezicht in een stad die nooit slaapt.