Een Afrikaanse leerling van regisseur Spike Lee

Cinema primeur: Quartier Mozart, Ned. 3, 22.43-0.03u.

Waar zou Spike Lee, de militante Afro-Amerikaanse regisseur van onder meer Malcolm X, liever school willen maken dan in Afrika? De 26-jarige Kameroense regisseur Jean-Pierre Bekolo liet zich bij zijn voor een schijntje geproduceerde debuutfilm Quartier Mozart niet alleen inspireren door Lee's handboek "Inside Guerrilla Film Making", maar vooral door diens films. Net als in She's Gotta Have It stellen alle karakters zichzelf voor aan de toeschouwer, terwijl ze recht in de camera kijken. Ook de cadans van de afgelopen jaar tijdens het festival van Locarno zeer goed ontvangen Quartier Mozart herinnert aan de geluidsband van een Lee-film, bij voorbeeld Do the Right Thing.

Een originele "soundtrack' en de toepassing van zeer Westerse technieken op een authentiek Afrikaans thema zijn wel de aardigste eigenschappen van Quartier Mozart. Enthousiast over het idee van artistieke bevruchting tussen beide continenten, sloten festivalbezoekers (en enkele vooraanstaande critici) kennelijk de ogen voor de talloze tekortkomingen van de film, die zich volgens de een in Douala, volgens de ander in een buitenwijk van Yaoundé afspeelt. Het verhaal over een nieuwsgierig klein meisje, dat door de plaatselijke heks in een hitsige jongeman veranderd wordt om zo aan den lijve te ondervinden hoe macho-kerels opereren, wordt knullig en stijf gespeeld, althans in onze ogen. Terecht wijst de regisseur er in een interview op, dat hij alleen weet hoe hij een Afrikaans publiek vermaken moet: “Ik heb maar drie jaar in Europa gewoond, ik geloof echt niet dat ik een goede film voor Europeanen maken kan”. Quartier Mozart ziet er voor ons inderdaad uit als een knullig allegaartje, dat fragmentarische scènes los aan elkaar verbindt en zelfs bij een bezoek aan een discotheek van de man/meid met de dochter van een potige politiecommissaris zijn toevlucht neemt tot een collage van foto's met stripballonnetjes. Waarom, dat wordt op geen enkele wijze duidelijk. Sympathie voor een dergelijke film omzetten in de misvatting dat Quartier Mozart een goede film zou zijn, is de meest paternalistische houding die men als Europeaan tegenover de Afrikaanse cinema aan kan nemen.