TROS hoopt met koerswijziging ledenverlies te stoppen

Jansen slaat door, Ned.2, 21.37-21.47u.

Eens was de TROS de underdog van het omroepbestel: klein gehouden door de regering en de zuilen, en altijd in de hoek waar de klappen vielen. Maar in een ommezien groeide het groepje avonturiers uit tot een A-omroep, mede dankzij de televisiepraatjes van de toenmalige directeur Joop Landré (bijgenaamd Mister TROS) onder het motto: “Ik is klein en zij zijn groot en 't is niet eerlijk!” Daarna droegen ook de rabiate gezond-verstand-commentaren van actualiteitenchef Wibo van de Linde bij tot het populaire imago van de omroep voor de gewone man die zijn vooroordelen bevestigd zag door de sprekers op het scherm.

Sindsdien is de vroegere felheid echter gaandeweg weggezakt in de gezapigheid van het succes. Al jarenlang is de TROS één van de grootste omroepen van het land. Daarbij pasten geen uitgesproken meningen meer. Tot men vorig jaar wreed uit die doezeling werd opgeschrikt: het ledenbestand vertoonde corosie en RTL4 tastte de kijkdichtheid aan. Het werd tijd voor een tegenoffensief.

De nieuwe koers grijpt terug op de verongelijkte toon die in de begintijd zoveel vrucht afwierp. Opnieuw tracht de TROS positie te kiezen als de Leo Derksen van Hilversum. Voorzitter Minderop schrijft nu wekelijks in TROS-Kompas een geborneerd stukje tegen “Den Haag” en op het scherm treedt Wim Bosboom op als tv-spreker, een beroep dat allang leek te zijn uitgestorven. Ja ja, de TROS zegt waar het op staat - en hoopt met die resolute koerswijziging het markt- en ledenverlies te stoppen.

Zou in dat kader ook het optreden van de cabaretier Dolf Jansen moeten worden gezien? Vorige week was hij er voor het eerst, op column-formaat (tien minuten) onder de titel Jansen slaat door, en vanavond voor de tweede keer. In het theater heeft deze jeugdige praatjesmaker mij wel eens geamuseerd, maar de tv-camera's zijn meedogenloos: daar stond vorige week een jongmens op hoge toon een poging tot bijtende satire te doen, zonder zelf nog te beschikken over het postuur om zoveel ferme taal uit te slaan. Het was een raar, rusteloos programmaatje waarnaar ik zat te kijken als een kip naar het onweer. En plotseling dacht ik: als Jansen nu eens de teksten van Bosboom zou doen en Bosboom die van Jansen - dan kunnen alle leeftijden zich weer, net als vroeger, verenigen in die ene grote TROS-familie.