Barbie in Rusland

Als je goud wilt om rijk te worden, wil je echt goud. Aan namaakgoud is dan geen behoefte.

Wil je gouden oorbellen of een ketting of zoiets, dan geeft het al minder als het namaakgoud is, als het maar echt lijkt. Sommige kleren doen erg hun best op andere kleren te lijken, nepnikes bijvoorbeeld of spijkerbroeken die alles op alles zetten om op een Levi's te lijken maar het niet zijn. Een beetje kenner ziet dat. In het buitenland krijg je soms iets te eten dat lijkt op drop maar er lelijk naast zit. Namaak. En vaak is slagroom geen echte slagroom - echte slagroom moet lekker geklopt zijn, dik, romig en stevig, niet zo'n fludder uit een spuitbus. Als je wilt kun je de hele wereld verdelen in echt en nep, origineel en namaak. Dat is wel een beetje vermoeiend en vaak doet het er ook niet zo veel toe. Maar soms wel. Bij Barbie bijvoorbeeld.

Barbie is alleen Barbie als ze echt Barbie is. Ze mag niet van een ander soort plastic zijn - oh, wat oneerbiedig om over Barbie te zeggen, maar ja, het is waar, ze s echt van plastic - en ze mag ook niet anders kijken dan hoort. Anders is ze Barbie niet maar iemand anders. Ze kan wel blond of bruin of zwartharig zijn, dat maakt niet uit, het is maar net wat je het mooiste vindt. Maar ze zou niet dik kunnen zijn, met kuiltjes in haar ellebogen zoals andere poppen wel hebben. Kuiltjes staan Barbie niet. Barbie is lang en slank met elegante kuiten, een heel smal middeltje en flinke borsten. Zo hoort ze.

In Rusland moesten de meisjes zich altijd behelpen met zo maar poppen. Niet dat daar geen lieve of innemende tussen zaten, natuurlijk wel. Maar Barbie zat er niet tussen. Wel, sinds een jaar geleden, iemand die zich Veronika noemde en die deed of ze ook eigenlijk wel min of meer Barbie zou kunnen zijn. Maar daar trapten de Russische meisjes niet in. Dat wil zeggen, niet als ze eenmaal de echte Barbie hadden gezien die in sommige Moskouse warenhuizen was uitgestald, met haar huis en haar familie en alles. Maar die Barbie was onbetaalbaar, ze kostte meer dan de meeste ouders in twee maanden verdienen.

Maar nu komt er in Rusland binnenkort Natasja. Natasja lijkt volgens mensen die haar gezien hebben als twee druppels water op Barbie: lang, slank, elegant, met lang blond haar en gekleed in een jurk die van kleur verandert als het licht verandert en als de zon schijnt krijgt Natasja sproetjes. Dat klinkt erg goed. Bovendien is Natasja veel en veel goedkoper dan Barbie, wat de Russische ouders wel goed nieuws zullen vinden. En de Russische meisjes ook, de kans dat ze een Natasja krijgen is daardoor veel groter.

Is het nu erg dat Natasja niet de enige, echte, originele Barbie is? Moeten we Natasja nu "namaak' vinden en minder begerenswaardig? Het lukt mij niet er zo over te denken. Integendeel. Ik wilde dat Natasja ook naar Nederland kwam, in die jurk en met die sproeten. Ik hoop dat ze ook een bontmuts heeft. En een slee. En ik denk dat ze wel met Barbie zal kunnen opschieten. Misschien merkt Barbie niet eens dat Natasja geen Barbie is.