Mariken

Mariken is geen gewoon meisje, zo begint haar moeder. Ze is heel gauw onzeker, denkt al snel: "Dat kan ik toch niet'. Of: "Wat zie ik er stom uit'. Ze laat vaak over zich lopen. Daarom wilde Floor Corbey dat haar dochter naar een kleine school zou gaan. Waar ze haar niet over het hoofd zouden zien.

Met haar 1 meter 40 zit Mariken opgerold in de stoel - klein genoeg om over het hoofd te zien of overheen te lopen. "Ik ben al twaalf jaar', zegt ze met zachte, aarzelende stem. "Maar ik voel me altijd de kleinste.' Een vriendin van haar is precies één centimeter langer maar ziet er wel veel groter uit.

Ze komt van Het Volle Leven, zoals de Haagse basisschool royaal heet. Daar gaf de meester Mariken "een mager MAVO-adviesje', volgens haar moeder. Zij kan het schooladvies onderschrijven want ze werkt zelf als remedial teacher op Het Volle Leven. Mariken is een van de leerlingen die ze af en toe bijspijkert, vooral met ontleden en rekenen. Dus zocht haar moeder een school met ruime begeleiding - een waar ze Mariken dadelijk voor een huiswerkklas kon aanmelden.

Niet het Aloysius-college, een scholengemeenschap waar broer Joost al vier jaar op zit. Dat is massaal, volgens Floor Corbey, en meer studentikoos - precies wat Joost zocht, precies wat Mariken niet moet hebben.

Het werd ook niet de Daltonschool, waar Mariken eerst wel naar toe wilde. "Dat leek me leuk, mijn moeder had ook op zo'n school gezeten.' Ze is er met een groepje van de basisschool gaan kijken op een open dag. Ze moest een taakje maken en dan een handtekening halen. "Zelfstandig werken', herinnert ze zich.

De meester sugereerde de Johanna Westermanschool voor Mariken, de enige meisjes-MAVO in Nederland. "En eigenlijk hebben we daarna niet meer aan een andere school gedacht, hè', zegt haar moeder. Ze had wel aarzelingen. "Een meisjesschool, ik dacht dat die een bepaalde sfeer zou hebben. Dat ze aan ballet zouden doen, dat soort dingen. Maar toen we op bezoek gingen, hoorden we dat ze ook timmeren deden en banden plakken.'

En Floor Corbey heeft zelf ook op een middelbare meisjesschool gezeten. "Ik vond het altijd heel leuk'. Dus waarom haar dochter niet?

Mariken vindt het best naar een school zonder jongens te gaan, al heeft zij weinig last van ze op Het Volle Leven. "Soms, van Martijn. Als-ie door ons groepje rent. Maar dan pakken we hem gewoon terug.' Ze laat niet altijd over zich lopen.