Europarlementariërs geven uitleg over de euthanasiewet

DEN HAAG, 24 FEBR. Christen-democratische parlementariërs in het Europese parlement hebben de afgelopen weken de nodige vragen van collega's gekregen over de Nederlandse euthanasie-wetgeving. Van grote onrust onder parlementariërs uit de andere Europese lidstaten is hun echter niets gebleken.

Dit weekeinde ontstond er een diplomatieke rel tussen Nederland en het Vaticaan. Vergelijkingen door een Curie-ambtenaar van het Vaticaan tussen de aangenomen euthanasie-wetgeving en praktijken in het Derde Rijk, leidden er toe dat de pauselijke nuntius in Nederland bij het ministerie van buitenlandse zaken werd ontboden.

J. Penders, leider van de Nederlandse christen-democraten in het Europese parlement, zegt begin deze maand de nodige vragen van vooral Spaanse en Franse christen-democraten over de Nederlandse euthanasie-wetgeving te hebben gekregen. Dat was in de tijd dat de Tweede Kamer over de wetgeving beraadslaagde. Naar aanleiding van de uitlatingen afgelopen weekeinde in Vaticaanse kringen verwacht Penders de komende tijd, na de krokusvakantie, ook de nodige opmerkingen van andere Euro-parlementariërs.

Een andere christen-democraat in het Europese parlement, A. Oostlander, meldt echter tot op heden slechts één brief over de euthanasie-wetgeving van een buitenlandse collega te hebben gehad. “Iemand uit de liberale partij uit het Britse Lagerhuis vroeg mij iemand te helpen die op zoek was naar zijn vader. Die zou door de Nederlandse euthanasie-wetgeving omgekomen zijn. Zo werd dat uitgedrukt”, aldus Oostlander.

Penders kreeg vooral vragen over hoe Nederland aan de ene kant formeel euthanasie strafbaar kan stellen, terwijl in de praktijk de levensbeëindiging wordt toegestaan. Daarnaast wilde het Italiaanse blad La Repubblica vorige week van Penders weten of het in Nederland nu mogelijk wordt “moord op pas geboren baby's te plegen”.

Bij zijn uitleg zegt Penders zich te laten leiden door het betoog van minister Hirsch Ballin (justitie) in het Nederlandse parlement. “Ik wijs de andere parlementariërs erop dat we de problemen rondom euthanasie hier graag aanpakken en niet negeren zoals in andere landen nog wel eens gebeurt”, aldus Penders. “Want euthanasie wordt in andere landen natuurlijk ook gepleegd. Alleen wordt het daar niet geregeld. Bovendien vertel ik dat we nu eenmaal een land van minderheden zijn en de problemen daarom altijd met compromissen moeten oplossen.”

Penders onderstreept verder “veel werk” van de voorlichting te maken. “Want het sfeertje dreigt al snel dat "ze daar in Nederland maar wat aandoen' zoals met het drugbeleid en dergelijke.” Penders herinnert in dit verband aan de botsing eind vorig jaar over het Nederlandse drugbeleid tussen de Franse minister van binnenlandse zaken Quilès en premier Lubbers. “Daarom was het ook zo belangrijk dat premier Lubbers vrijdag meteen reageerde toen dat nieuws uit Italië kwam”, zegt Penders.

De Euro-parlementariër wil de komende weken gebruik maken van een fact sheet die de ministeries van justitie en WVC over de euthanasiewetgeving hebben opgesteld. Volgens een woordvoerder van Justitie is de sheet de dag na de stemmingen over de euthanasiewetgeving opgesteld. Aanleiding vormden de vele vragen die van buitenlandse kranten over de wetgeving waren gekomen. De sheet zal in vijf talen (Engels, Duits, Frans, Spaans en Italiaans) over Nederlandse ambassades worden verspreid.

“Euthanasie blijft strafbaar in Nederland” luidt de eerste zin van de sheet. “Medische handelingen die levensbeëindiging versnellen moeten worden gemeld bij de officier van justitie die per concreet geval beslist of er aanleiding is tot gerechtelijke vervolging over te gaan.” Als definitie van euthanasie wordt gegeven: “Actief medisch ingrijpen ter bekorting van het leven op uitdrukkelijk verzoek van de patiënt. (onderstreping van ministerie)”.

Vervolgens meldt de sheet ook dat de meldingsprocedure voor euthanasie-gevallen wordt uitgebreid naar actief medisch ingrijpen ter bekorting van het leven zònder uitdrukkelijk verzoek. In het buitenland is juist over deze laatste maatregel verwarring ontstaan, zo blijkt onder meer uit de vragen van La Repubblica aan Penders. Dit besluit wordt soms geïnterpreteerd als het legaliseren van levensbeëindiging zonder uitdrukkelijk verzoek.