KEURING

NRC Handelsblad van 2 februari berichtte dat niet minder dan tien à vijftien procent van degenen die de AAW/WAO in gaan, dat doen zonder door de GMD te zijn gekeurd en dat van die tien à vijftien procent circa de helft naderhand (meestal binnen twee maanden) blijkt niet of niet volledig arbeidsongeschikt te zijn. Met andere woorden: jaarlijks gaan duizenden werknemers eventjes in de WAO zonder arbeidsongeschiktheid te zijn. Dit komt door traagheid van de GMD en de bedrijfsverenigingen en door gebrekkige samenwerking tussen deze instanties.

Dit bericht bevestigt wat velen, die met personeelszaken te maken hebben, al langer vermoedden.

Een aspect dat in deze berichtgeving onvermeld blijft en dat de traagheid van de GMD/de bedrijfsverenigingen extra pijnlijk maakt, is dat die traagheid veel werkgevers, bovenop de nadelen van te lange onzekerheid (moet ik een vervanger in dienst nemen?), ook nog een "malus' kost, thans doorgaans een bedrag gelijk aan vier maandsalarissen.

Deze problematiek doet zich onder meer voor bij werknemers die na een jaar Ziektewet niet arbeidsongeschikt in de zin van de WAO worden bevonden, maar wel ongeschikt om bij hun werkgever het werk te hervatten, bijvoorbeeld omdat de relatie met de eigen werkgever dat niet toelaat. Deze werknemers hebben geen recht op een WAO-uitkering, maar in beginsel wel recht op een WW-uitkering. Wordt nu zo'n werknemer op tijd door de GMD gekeurd dan betaalt de werkgever geen malus. Is de GMD te laat met de keuring, dan gaat de werknemer tijdelijk, in afwachting van de keuring, de WAO in. De werkgever betaalt dan wel een malus. De traagheid van GMD en bedrijfsvereniging wordt dan beloond. De verleiding voor GMD en bedrijfsverenigingen om traag te (blijven) werken zal hierdoor niet afnemen.