Sneeuw?

En die mannen maar sneeuw voorspellen. Die wapperen wat met hun handjes en toveren het weer uit hun mouw. Op dinsdag voorspellen ze sneeuw voor vrijdag, op vrijdag wordt het zaterdag en op zaterdag zondag. En of we dan alsjeblieft voorzichtig willen rijden.

Ik hoef geen sneeuw meer, ik heb deze winter allang afgeschreven. Twee maanden lang gooit-ie er met zijn pet naar en dan steekt de lente de kop al op en dan zou-ie zich opeens beginnen uit te sloven! Daar hou ik niet van.

Maar ja, je kent je plicht, je bent bereid. Gistermorgen een rondje om het Linschoter bos. Het waaide geweldig. Je vroeg je af waar al die wind zo nodig heen moest. Je kreeg er tranen van in je ogen. Maar de weg was droog.

's Middags belde een vriendin uit Amsterdam, die op de thee zou komen. Net terug uit de duinen, inspectie van uilekasten. Ze meldde storm, hagel en sneeuw. Sneeuw? Echte sneeuw? Die aan je wimpers blijft kleven?

's Avonds voor alle zekerheid nog even langs de Oude Rijn. Het jaagpad glansde van gevallen regen. De lucht brak open, er begon zich een heldere kou te verspreiden. Niets dat ook maar in de verste verte aan je wimpers bleef kleven.

Maar vanmorgen, toen ik de gordijnen opendeed: een laagje wit op de stoep, zeker een millimeter of drie.