...en onder vuur van Kamerleden...

De vier aanwezige politici, de Tweede-Kamerleden Van Heemskerk Pillis-Duvekot (VVD), Eisma (D66), Mateman (CDA) en Stemerdink (PvdA) waren nog negatiever over het "realiteitsgehalte' van de Prioriteitennota.

Van Heemskerk en Eisma betoogden dat al die geweldige herstructureringsplannen van de strijdkrachten maar een mager resultaat hebben. Nederland blijft hoogstens in de marge meedraaien, zeker als we rustig doorgaan verder op Defensie te bezuinigen - en daar ziet het wel naar uit.

Ze kregen daarin steun van Stemerdink, partijgenoot van de minister, die eveneens Nederland slechts een bijrol zag vervullen en die zich bovendien ernstig verzette tegen afschaffing van de dienstplicht. Dat laatste was Mateman uit het hart gegrepen, zodat de beide vertegenwoordigers van de coalitie op een van de kernpunten uit de nota - afschaffing van de dienstplicht, dat wil zeggen van de opkomstplicht - de minister afvielen. Mateman betoogde bovendien dat het zeer de vraag is of men Nederlandse soldaten wel aan de luimen van de Joegoslavische warlords mocht blootstellen. Van hem hoefde dat niet, die heroriëntatie op vredestaken. Het eigen grondgebied en dat van de bondgenoten verdedigen, daar moest Nederland zich maar op concentreren.

Het gezelschap was behoorlijk pessimistisch geworden door de Joegoslavische ontwikkelingen. Alle mooie visioenen van de VN als vredes-afdwinger, zoals die na afloop van de Koude Oorlog en na de euforie van het gemeenschappelijk optreden in de Golfoorlog waren ontstaan, bleken vervlogen. De Prioriteitennota, zo kon men uit de bijdragen destilleren, was nog een produkt van die euforie en daarmee in feite al weer achterhaald.

De vraag kwam zelfs op - in het bijzonder bij Stemerdink en wat minder bij Mateman - of men die hele herstructurering niet beter achterwege kon laten om niet de indruk te wekken hersenschimmen na te jagen.

De D66'er Eisma had het over “aanvullen” en “bijstellen” van een nota die koud twee maanden oud is.