EERSTE KAMER

Professor Oerlemans wijst in het artikel "Laten wij blij zijn met lastige Eerste Kamer' (NRC Handelsblad, 12 februari) terecht op de verslonzing van democratische beginselen en procedures.

De regering is erop uit via een meerderheidsmacht andersdenkenden monddood te maken. Men ziet dit reeds bij lagere overheden, in feite bestuurlijke lichamen, waar in plaats van een afspiegelingscollege, meerderheidscolleges respectievelijk programcolleges worden gecreëerd.

In onze landspolitiek heeft de regerende coalitie gebroken met de essentie van ons staatsbestel, het dualisme. De partijgenoten van de coalitie in de Tweede Kamer hebben zichzelf politiek onmondig verklaard, waardoor een eigen inbreng niet mogelijk is. Hierdoor is de Eerste Kamer, die zich vrij kan uiten, in een ander daglicht, dat aanspreekt bij de burgerij, komen te staan.

Oerlemans stelt dat de Eerste Kamer bekend stond als een ingetogen college van vrije onbezoldigde nette heren, die hun sporen in het leven ruimschoots hadden verdiend en verder nauwelijks nog ambities vertoonden. Dit spreek ik tegen. Om er maar enkele te noemen als Polak, de latere minister van justitie, Witteveen, de latere president van het IMF, Zijlstra, de latere president-directeur van de Nederlandsche Bank, Zoutendijk de latere president-directeur van Delta Lloyd, behoorden niet tot het type, waaronder Oerlemans hen rangschikt. Het waren geen uitgebluste figuren, maar mensen vol kwaliteiten en ambities.

De Eerste Kamer werd herhaaldelijk belaagd, maar zij verdedigde haar rechten zodat thans de Eerste Kamer niet geplukt en gehavend is. Tegen de ideeën, om de Eerste Kamer haar budgetrecht af te nemen en vervolgens zonder de mogelijkheid van sanctie nog wat na te laten keuvelen, danwel de functie van de Eerste Kamer te beperken tot corrector van wetsontwerpen, waarin de Tweede Kamer steken heeft laten vallen, of nog sterker de Eerste Kamer geheel op te heffen, hebben Eerste-Kamerleden zich in het verleden met hand en tand verzet. Daardoor is de Eerste Kamer nog steeds een volledig politiek lichaam gebleven en kan zij, nu het dualisme met voeten wordt getreden, ageren zoals zij doet.