Weetjes

Hebberigheid heeft mij er, in de loop der tijden, toe gebracht abonnementen te nemen op allerlei tijdschriften. Dit leidt tot ellende. Immers, hoe leuker het tijdschrift of de krant, hoe langer het leest, en voordat je het weet zit je met ongelezen stapels die je niet wilt weggooien, "want daarom heb je geen abonnement', nietwaar.

Ik zal ze niet allemaal opnoemen, maar het zijn er te veel, meestens tijdschriften die ik niet in de buurt kan verkrijgen, of zelfs helemaal niet in Nederland. Er zijn dus geen kranten bij, maar wel van die ijdele onzin als The New York Review of Books en Granta.

Soms knip ik er wat uit, onder het motto: dat is misschien leuk voor een stukje. Die gaan dan in een map en daarna komt het er niet meer van, want die knipsels passen niet in het stukje-van-de-week, of ze zijn door een ander knipsel achterhaald.

Je kunt dus nog het beste boeken hebben, want die kunnen ongelezen rechtop in de kast, en dan denken bezoekers: hallo, die is belezen, zonder dat ze weten dat ik vaak alleen maar verzamel, maar aan het lezen niet toekwam.

Ik ga eens even langs de oogst van de laatste tijd, en dan nog alleen maar de knipsels Waarin betreffende (die over Oorlogswoorden, Amnesty International, economie, bepaalde auto's en het brein van dieren blijven even onaangeroerd).

* Advies van een wijnconnaisseur: prijs is een slechte raadgever. Een goede Beaujolais van 14 gulden is altijd beter dan een slechte Bordeaux van 22.

* Klassieke fietsen brengen veel geld op. Oude Amerikaanse modellen als de Schwinn Aero Cycle, de Sears Elgin Bluebird en de Shelby Airflo kosten honderd maal de originele prijs, dus meer dan tienduizend dollar. We hebben het nu over fietsen van de jaren dertig.

* Er is veel onderzoek gedaan naar het gedrag van mensen-in-een-rij, mensen dus die op hun beurt staan te wachten, het Oosteuropese fenomeen, maar ook bekend van Disney World (waar de langste, maar ook de snelste en keurigste rijen staan). En ook bekend van de skiliften - in Frankrijk staan de ergste; iedereen dringt voor. In Latijns Amerika en veel Mediterrane landen is het op je beurt wachten in een rij vrijwel onbekend.

Het onderzoek leert, niet tot mijn verbazing, dat je bent hoe je wacht.

In culturen waar "te laat komen' niet bestaat, bestaan ook geen rijen. In Brazilië hebben veel minder mensen een horloge aan en er bestaan geen queuën.

In Arabische landen, waar vrouwen niets in te brengen hebben, dringen mannen voor - een gewoonte die in Amsterdam-Noord niet van gevaar ontbloot is.

We kennen in Nederland allemaal de multi-bedieningsrijen: elke rij z'n eigen loket. In de Verenigde Staten en Engeland is men langzamerhand overgegaan op wat men daar noemt de snake line, waar alle loketten gevoed worden door één rij. Dit is niet uit efficiency gedaan, maar uit rechtvaardigheid, want zo komt nooit meer het fenomeen van de "verkeerde rij' voor.

Het is niet het lange wachten in een rij, waar mensen geïrriteerd door raken, het is hoe lang men denkt gewacht te hebben.

Dit laatste is uitgevonden door een Israelische onderzoeker, Jacob Hornik. Hij vroeg, na het met een stopwatch opgenomen te hebben, hoelang mensen dachten gewacht te hebben in de rij bij de groenteboer. De meesten kwamen met een tijd aan die 30 procent hoger lag dan de werkelijke wachttijd.

Zo hebben veel bedrijven in Amerika, nadat er klachten kwamen over de langzame liften, niet de liften versneld, maar de wachtruimtes opgefleurd met spiegels en zo, zodat het wachten ogenschijnlijk verkort werd. In Houston heeft men, nadat reizigers klaagden te lang te moeten wachten op hun bagage, de tijden bekeken. Dat was acht minuten, precies de gemiddelde wachttijd van alle andere luchthavens. Wat was er nu aan de hand? De passagiers liepen precies 1 minuut naar de bagageruimte. De passagiers met bagage moeten daar nog 7 minuten wachten, terwijl ze duidelijk konden zien dat passagiers met handbagage lekker doorliepen.

Houston zette helemaal niet meer bagagepersoneel in, nee, ze parkeerden in het vervolg de inkomende vliegtuigen aan het eind van de pier, zodat alle passagiers zeven minuten moesten lopen voordat ze bij de bagage-claim kwamen. Geen klachten meer.

* Ann Landers, de Lieve Lita van Amerika, gaf het volgende advies: we zouden heel wat minder inzitten over wat mensen over ons zeiden als we wisten hoe weinig ze dat deden.

* Bent u een beetje bij op popgebied?

Ik wed van niet. Dit zijn op dit moment de op een na best lopende popgroepen: R.E.M., Pearl Jam en Metallica. De best lopende groep is U2, maar dat wist u wel. Wat zegt u? Michael Jackson? Leeft te veel in een droomwereld. Madonna? Aflopende zaak. Rolling Stones? Kent u die nog? Wat leuk.

* En dan nog een Nederlandse wijsheid die al het bovenstaande omvat:

Al draagt een aap een gouden ring

Hij is en blijft een boerenlul.