Baäl

Er zullen wel weer heel wat mensen zijn die geërgerd reageren op de opmerkingen van Maarten 't Hart in zijn rubriek "De Schrift'.

Het is echter niet te ontkennen dat de Heilige Schrift vol staat met uitspraken die het bestaan van andere goden veronderstellen. Het Oude en Nieuwe Testament vormen nu eenmaal een bloemrijke optekening van een mythologie onder de mythologieën. Wat Maarten 't Hart trouwens nog overslaat is het feit dat de christelijke godsleer (godenleer zou een beter woord zijn!) een hiërarchie laat zien die een verrassende overeenkomst vertoont met de Griekse mythologie. Er blijken niet alleen veel goden naast de jaloerse God van de beide testamenten te zijn: er is ook binnen het zo geheten koninkrijk Gods nog een hele verzameling bovenmenselijke tussenwezens, goden en halfgoden te vinden. Zo is er sprake van engelen (Rom. 8:38), aartsengelen (Judas: 9), vorstendommen (Jes. 10:8), machten (Efeze 6:12), heerschappijen (Kol. 1:16), overheden (Rom. 8:38), cherubijnen (Gen. 3:24), serafijnen (Jes. 6:2), tronen (Kol. 1:16), ga zo maar door! Ook zijn er nota bene zeven geesten Gods die uitgezonden zijn in alle landen (Openb. 5:6) en spreekt God in Gen. 1:26 in de wij-vorm! Dit alles onderstreept dat er in de bijbelse mythologie een hele Olympus is, net als in bijvoorbeeld de Griekse mythologie, die bevolkt is met tal van goden en god-achtige wezens. De kerkvaders die de bijbelse mythologie hebben omgesmeed tot een rigide monothesme hebben een tour de force tot stand gebracht die enkel denkbaar was met voorbijzien aan ontelbare bijbelteksten en die enkel mogelijk was doordat vele generaties gelovigen blijkbaar nooit de moeite hebben genomen hun bijbel te lezen.