Traumatisch ijshockey

Champions (The Mighty Ducks). Regie: Stephen Herek. Met: Emilio Estevez, Joss Ackland, Josef Summer. Leeuwarden, Cinema Palace.

- "The Mighty Ducks' heette aanvankelijk de film die hier als Champions wordt uitgebracht. Die titelwijziging is begrijpelijk. In de VS wordt iets als "De Machtige Eenden' automatisch geassociëerd met een sportteam; in Nederland denk men eerder aan een vijver met een eendenkooi. Jammer genoeg is het onmogelijk om de inhoud van een film op eenzelfde manier aan te passen. Want Champions veronderstelt een manier van denken die hier eenvoudig niet leeft. Hoe moet de Nederlandse lagere school- en brugklasjeugd, voor wie deze film vermoedelijk bestemd is, het trauma van een harde advocaat serieus nemen dat werd veroorzaakt omdat hij als elfjarige zijn ijshockeycoach teleurstelde door een penalty te missen? Die advocaat wordt wegens dronken achter het stuur zitten veroordeeld tot 500 uur dienstverlening als ijshockeycoach voor een troepje ongeregeld uit een achterbuurt. Moet datzelfde publiek een traantje wegpinken wanneer dat team onder zijn leiding dat van zijn oude coach verslaat, terwijl hij een tegengesteld advies gaf - "have fun' in plaats van "speel om te winnen'? Kom nou.

Netzomin als het verhaal overtuigt de regie van Steven Herek. Herek is geen filmer maar een verfilmer, een klusjesman die door een filmstudio wordt ingezet voor het zo onpersoonlijk mogelijk vastleggen van een duidelijk vele malen herschreven scenario. Elk leven, elk sprankje originaliteit is al lang geleden weggewied en dan mag Herek aan de slag. Hij vraagt van zijn jonge acteurs een flinke dosis effectbejag, concentreert zich op een slaafse cameraregie en maakt vervolgens het enige verhaalgegeven van gewicht (het multiculturele team van de gekwelde advocaat moet ten slotte strijden tegen een blank team uit een betere buurt) zo onzichtbaar mogelijk.