Zeepneus, tokker of smuiger

Nerveuzere types bestaan er nauwelijks. Ze hebben allemaal hun eigenaardigheden, hun zenuwtrekjes. Een debiel rondje lopen na een gescoord punt, een achterlijk ritueel voor de opslag of een gemene opmerking na een misser. Een sport zonder tafelmanieren. Tafeltennis.

Lichamelijk contact is niet toegestaan en bovendien onmogelijk gemaakt door de barricade van de groene speeltafel. Maar in de concentratiesport, waarbij het erop aankomt dat geniepige effect van de tegenstander uit dat lichte balletje te neutraliseren en nog gemener te retourneren, kan de frustratie groot zijn. Als de hersenimpuls niet goed was of je arm en hand niet precies uitvoeren wat je via een zenuwbaan had opgedragen, moet je dat afreageren. Op jezelf, maar liever op je tegenstander. Gooien met een batje is niet toegestaan, stompen al evenmin en je mag geen handdoek over de tafel smijten.

Wat rest is de gesel van de stemband. Er voor zorgen dat zelfs in een verontschuldiging iets heel vals doorklinkt. De "sorrybal' is een term die uit het tafeltennis afkomstig moet zijn. Wanneer het balletje net aan de goede kant van het net viel of via de rand van de tafel een onvermoede richting opging, waardoor zelfs de grootste tovenaar er niets meer mee kon beginnen hoorde je "sorry' te zeggen. Ook al was je eigenlijk zielsblij dat je een punt zo in de schoot geworpen kreeg. Want een "sorrybal' komt nooit terug. "Sorry' als synoniem voor "hoera'.

Maar "sorry', zo schrijft het TafeltennisMagazine, is op zijn retour. Ook het "klootzak' heeft plaats moeten maken voor Engelse termen als "shit' en "fuck'. Maar het gaat verder. Ooit moet een speler "randgroep-cliënt' geroepen hebben, hetgeen werd toegestaan. Toch heeft de tuchtcommissie van de NTTB wel eens een speler geschorst die "schattebout' zei tegen de scheidsrechter, maar de termen "krentenbol, boerenkool en wijting' bleven onbestraft aangezien niet duidelijk was of hier de tegenstander onheus werd bejegend. En wat moet een scheidsrechter met de streekgebonden verwensingen als (bloemlezing uit het TafeltennisMagazine) zeepneus, tokker, kurkelikker, botmuil, Pruus, zerkslijper of smuiger. Internationaal ligt het nog moeilijker. Wat roept zo'n kille Roemeense naar Bettine Vriesekoop als die weer eens een toernooi verliest waarvan tevoren werd geschreven dat ze het natuurlijk moest winnen? Helemaal niets waarschijnlijk. En wat is er erger dan stilte. Dan maar liever een hatelijk sorry.