THE NEW YORK TIMES

Op zijn 29ste dag in functie, aanstaande woensdag, zal president Clinton zijn plan voorleggen voor economisch herstel dat moet getuigen van zijn begrotingskwaliteiten en zijn bekwaamheid als politiek onderhandelaar. Hij benadrukte het woord "offer' in zijn inauguratie-rede. Nu volgt de proef op de som. Het lijkt erop dat Clinton de Amerikanen erop voorbereidt dat ze de beloofde belastingverlaging wel kunnen vergeten en hogere belastingen op alle fronten tegemoet kunnen zien.

Het economische argument is simpel. Om het tekort te verminderen en investeringen te doen om lange termijn groei te stimuleren, zijn er meer inkomsten nodig. Het politieke argument is ingewikkelder en staat of valt met de manier waarop Clinton zijn belastingverhogingen kan presenteren als noodzakelijk en rechtvaardig.

Hij moet zo duidelijk zijn dat hij het Republikeinse koor van "zie je wel, zie je wel' overstemt.

Voordat Clinton terugkomt van zijn belofte om de belastingen van de middeninkomens te verlagen, moet hij alle andere mogelijkheden nagaan. Zijn eerste taak is de belastingen van de rijken te verhogen om de voordelen die zij onder Reagan en Bush hadden te elimineren. Hij zou ook de aftrek van hypoteekrente en premies voor ziektekostenverzekeringen van rijke gezinnen kunnen verminderen. Alles bij elkaar leveren dergelijke en soortgelijke belastingverhogingen ongeveer veertig miljard dollar op. Maar dan heeft Clinton nog ongeveer tachtig miljard dollar te weinig voor de vermindering van zijn tekort. Nadat hij alle mogelijkheden heeft aangeboord, moet de president zijn aanhang ervan overtuigen dat hij het recht heeft om te snijden in het enige dat hem nog rest: de modale belastingbetalers die hij beloofd had met rust te zullen laten.

Er is lef voor nodig om Clintons pakket van maatregelen door het Congres te loodsen. Maar als Clinton de makkelijkste weg kiest bedreigt hij de economie en zijn presidentschap. Clinton heeft economische groei beloofd. Als hij terugdeinst, zal zijn politieke lot niet beter zijn dan dat van de man die in gebreke bleef met zijn "Read my lips'.