De pepermuntjes van "Dutch' congreslid Hoekstra

WASHINGTON, 13 FEBR. Op zijn bureau in het Congres staat een blik Wilhelminapepermunt uit Dokkum. Congreslid Peter Hoekstra gaat nog wel eens terug naar zijn geboorteland Nederland, dat door zijn sociaal-liberale karakter van zijn streng Hollando-Amerikaans district verschilt “als nacht van dag”. Hoekstra, die in 1953 in Groningen werd geboren, vertegenwoordigt in het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden West-Michigan, waar de Nederlandse gereformeerde kerk een instituut is.

Hij doet laconiek over de grote culturele kloof tussen zijn district en zijn geboorteland. “Als je de mensen in Washington vraagt hoe de Nederlanders zijn, antwoorden ze dat ze pleziermakende, sociaal-liberale en internationale mensen zijn”, zegt Hoekstra. “Maar als je de mensen in Holland, Michigan, vraagt om de Dutch Amerikanen te beschrijven dan zeggen ze dat ze eng van geest, conservatief en regionaal gericht zijn, zeker niet tuk op pleziertjes. Het is moeilijk voor mensen om de verbinding te leggen. Zijn deze mensen in Michigan hetzelfde als Nederlanders?” Er gaan in Michigan wel verhalen over Nederland, waar homoseksuelen in de krijgsmacht zijn opgenomen en zelfs op de preekstoel mogen staan.

De Elfstedentocht heeft Hoekstra tweemaal met zijn neven per fiets afgelegd. Hij vond het komisch dat hij altijd in het Engels antwoord kreeg wanneer hij in zijn inmiddels versleten Nederlands een vraag probeerde te stellen.

In zijn district rondom Holland wonen veel afstammelingen van Nederlandse landbouwers die in de 19de eeuw de ruimte zochten. Hoekstra's vader was bakker en besloot in 1956 zijn geluk elders te beproeven. In Groninger koek en banket zijn de Michiganse Dutch niet geïnteresseerd, dus moest vader Hoekstra zich toeleggen op zachte hotdogbroodjes en hamburgerbuns.

Hoekstra is een van de vele eerstejaars-Republikeinen die na een tumultueus verkiezingsjaar tot het Congres zijn toegetreden. Hij heeft de Republikeinse nestor Guy Vanderjagt bij de voorverkiezingen verslagen met de leuze dat Vanderjagt gedurende zijn 26 jaar in Washington het contact met Michigan had verloren. De ontspannen Hoekstra verschilt sterk van de klassieke politieke orator Vanderjagt met diens stentorstem. Als ervaren geldinzamelaar voor de partij had Vanderjagt een verkiezingskas van meer dan 600.000 dollar. Zijn Republikeinse bestuursfunctie hield hem lang in Washington, zodat hij zijn district niet zo vaak kon bezoeken.

Als onbekende vice-president van een plaatselijke, grote meubelfabriek had Hoekstra zich pas afgelopen mei ingeschreven voor de voorverkiezingen. Hij trok publiciteit door per fiets campagne te voeren in zijn district. Met zijn jeugdige peddelen legde hij de nadruk op de gevorderde leeftijd en de luxe-campagnekas van zijn politieke tegenstander, voor wie hij ooit een paar maanden heeft gewerkt. De emoties over het schandaal met de bank en het postkantoor van het Huis van Afgevaardigden deden de rest, hoewel Vanderjagt daar geen deel aan had.

In augustus werd Hoekstra de officiële Republikeinse kandidaat. De algemene verkiezingen waren tamelijk gemakkelijk in dit Republikeinse bolwerk. Hoekstra kreeg 63 procent - Bush kreeg er voor de presidentsverkiezingen slechts 50 procent. Hoekstra heeft zijn gezin in Holland achtergelaten om de band met zijn district aan te houden. Hij reist wekelijks op en neer.

Sommige dozen in het kantoor van Hoekstra moeten nog worden uitgepakt. Als beginneling heeft hij met een kantoortje achteraan in het oude Huisgebouw genoegen moeten nemen. Zijn acht medewerkers wringen zich langs elkaar naar hun door kasten afgescheiden bureautjes. De aard van de bezoekers geeft aan wat voor politieke issues hier belangrijk zijn. Leden van een christelijke beweging komen, gewapend met zakbijbeltjes, naar binnen om de aandacht te vestigen op het abortusvraagstuk. “Wij zijn pro life”, verklaart staflid Karen Campbell.

Het wachtwoord voor de nieuwe Republikeinen in het Huis van Afgevaardigden is dat ze de politieke patstelling die bestond onder Bush, willen doorbreken. “We willen meewerken met de nieuwe president, mits hij zich gematigd opstelt”, zegt Hoekstra. Tegelijk met zijn verkiezing stemden de inwoners van Michigan voor een maximale termijn van zes jaar voor Congresleden. Zo revolutionair wil de jonge Turk niet zijn. “Het is niet in overeenstemming met de constitutie”, zegt hij en hij verwacht dat het besluit door de rechter wordt vernietigd. Hij hoopt wel twaalf jaar in het Congres te kunnen blijven.