MADRID BIEDT MEER DAN DE ARCO; De nieuwste galeries met de jongste kunst

De ARCO t/m 17 febr in het Pabellon de Cristal in het Casa de Campo. Nieuwe galeries in Madrid: El Almazen de la Nave, Santa Ursula 11; La Galeria del Progreso, Magdalena 6; MW Grafica en Ginkgo, beide: Dr.Fourquet 8; El Caballo de Troya, Salitre 7; La Trastienda de Arte, Diaz Zorito 4 (eind Lopez de Hoyos).

Vandaag begint de twaalfde editie van de internationale kunstbeurs ARCO in Madrid. De economische recessie maakt dat de directie een stap terug doet van de grote beurshallen van Ifema naar de kleinere, in vroegere jaren gebruikte ruimtes van het Pabellon de Cristal in het Casa de Campo. Kunst als investeringsobject is duidelijk ook in Spanje niet langer mode. Gevestigde galeries worden daardoor nog voorzichtiger in het exposeren van jong en onbekend talent. Als reactie hierop werden het afgelopen jaar verschillende galeries geopend, die just aan onbekende kunstenaars ruimte bieden. Op loopafstand van ARCO, middenin een eenvoudige volksbuurt is het aardigste initiatief te vinden.

Onderin een uitsluitend door kunstenaars bevolkt pand, dat door iedereen al tijden el Nave (de hal) werd genoemd, kwam begin 1992 de garage vrij. De ruimte werd door de bewoners witgekalkt en in de Almazen de la Nave kun je nu als kunstenaar voor 40.000 pesetas (zo'n ƒ 650,-) tien dagen heer en meester in eigen galerie zijn. Voor uitnodigingen, feesten, of het vaststellen van de prijzen kan gebruik gemaakt worden van de ervaring van Nave-bewoners, maar dat hoeft niet. Dit leidt tot aardige verrassingen, en soms tot droeve teleurstellingen, want als het tentoongestelde tegenvalt, is er geen fonds van andere schilders in voorraad om op terug te vallen. Zet dan de stap naar boven, waar onder meer de ateliers van Agustin de Llanos, Manuel Quejido en Jose de Leon te vinden zijn. Wie van hun aanwezigheid zeker wil zijn, kan contact opnemen via vishandelaar en kunstbemiddelaar Thierry Méndez (09-341 7634252).

Aan de andere kant van de rivier de Manzanares, in het hart van de stad, werkt zeefdrukker Manolo Gordillo. Toen de helft van zijn atelier vrij kwam, besloot hij met zes vrienden la Galeria del Progreso te openen. Tot 17 febr zijn hier zich ontkledende vrouwen en glurende mannen van Ana Juan te zien. Tot nu toe maakte Gordillo van iedere in de galerie exposerende kunstenaar zeefdrukken, die samen met de in stock gehouden, overwegend figuratieve schilderijen van eerdere tentoonstellingen een interessant en bovendien betaalbaar fonds vormen. De markt voor gedrukte kunst is volgens Gordillo in Spanje nog moeilijker dan die voor unica, omdat er tot voor kort nauwelijks een grafiektraditie bestond in Spanje.

Daar lijkt verandering in te komen. In de calle Dr. Fourquet gingen onlangs de galeries MW en Ginkgo open, die zich speciaal toeleggen op grafiek. Bij de vlakbij gelegen galerie El Caballo de Troya werd tot voor kort voor iedere tentoonstelling een speciale grafiek-editie gemaakt, maar de prijzen van de schilderijen en tekeningen die er de hoofdschotel vormen zijn doorgaans al zo laag dat de grafiek helemaal niet verkocht. Eigenaar Dis Berlin is zelf een gevestigd schilder, die zijn bekende maar vooral minder bekende vrienden in El Caballo de Troya een podium wil bieden.

Buiten iedere route, in een villawijkje langs de rondweg M30 openden de Zwitserse journalist Walter Tauber en zijn vrouw Concha La Trastienda de Arte. Kunst uit Latijns-Amerika, en vooral uit Brazilië, wordt afgewisseld met Europees werk, van de Nederlandse Lotje de Lussanet (t/m eind febr) en de naïef schilderende Engelsman Richard Adams (vanaf 15 maart). Voorraad en expositie hangen verspreid over de trappen en op de zolder van hun woonhuis, dat, evenals de andere hierbovengenoemde galeries iedere middag van maandag tot en met zaterdag opengesteld is voor publiek, van 18 tot 21 uur.