Veiligheid

Heel even was hij er. Omstuwd door plaatselijke hoogwaardigheidsbekleders bracht de president, die er uitziet als zijn eigen lijfwacht, een “unscheduled visit” aan de tempels van Luxor en een “surprise visit” aan Hurghada, Egypte's belangrijkste badplaats aan de Rode Zee. President Mubarak sprak met toeristen, bezocht enkele nieuwe hotels, opende en passant nog een luchthaven en verzekerde iedereen dat Egypte een veilig land is waar toeristen niets te vrezen hebben. Alle berichten in de Westerse pers over aanslagen op toeristen waren schromelijk overdreven; van fundamentalistische islamieten was in Egypte geen gevaar te duchten, in ieder geval was er onder de bevolking geen steun voor het fundamentalisme en trouwens, waren in Europa aanslagen van extremisten niet aan de orde van de dag?

Waar rook is, is vuur en in Egypte is het altijd hetzelfde vuur. In het gebied van Assioet, tussen Kairo en Luxor, zijn in het afgelopen half jaar enkele malen auto's en bussen van toeristen beschoten. Het is een gebied waar het vanouds al onrustig is en waar het soort fundamentalistisch banditisme voorkomt, dat Mubaraks voorganger Sadat al het leven heeft gekost. De keer dat ik in Assioet was, lang voor de moord op Sadat, werd al gewaarschuwd voor mogelijk onvriendelijk en vijandig gedrag van de bevolking.

De gerichte aanvallen op toeristen zijn weinig minder dan een directe aanval op de financiële Nijl van Egypte, het toerisme. Voor zijn deviezen is Egypte daar steeds meer afhankelijk van geworden. De dollarstroom van de gastarbeiders in Koeweit en Irak is opgedroogd en de beperkte olieproduktie is vooral voor eigen gebruik. De schrik zit er dan ook goed in, zeker omdat door de Golfoorlog 1991 al een ramp-jaar voor het toerisme was. Juist in het hoogseizoen, de winter, kwam er toen niemand.

Vorig jaar was weer heel goed, maar 1993 leek even opnieuw een ramp te worden. Er is de laatste jaren zeer veel geld geïnvesteerd in de verbetering van de toeristische infrastructuur en met een bevolkingsgroei van meer dan een miljoen per jaar (55 miljoen Egyptenaren wonen nu op een gebied, dat niet meer dan twee keer zo groot is als Nederland) is iedere toeristendollar meer dan welkom.

Echt slecht zal het toeristenseizoen dit jaar toch niet worden, al had mijn hotel in Nuweiba in de Sinaï rond de jaarwisseling nog niet de helft van de gasten van vorig jaar en al vroeg in Nederland werkelijk iedereen, die hoorde dat ik in Egypte was geweest, of ik nog wat van de aanslagen had gemerkt. Nee dus, al schijnt bij de piramides van Gizeh op de dag dat ik daar was, toch nog een kleine aanslag op een toeristenbus te hebben plaatsgevonden.

In januari liepen de hotels in Luxor en Hurghada toch al weer behoorlijk vol. De Egyptische kranten schreven dat toe aan de heilzame werking van het bezoek van de president. Twee dagen na Mubaraks bliksembezoek aan Luxor meldden de hotels al weer een bezetting van tegen de honderd procent. Het bericht dat de president Luxor had bezocht, daar alles veilig verklaard had en zelf ook weer veilig naar Kairo was teruggekeerd, heeft volgens officiële zegslieden niet nagelaten indruk te maken op de reisbureaus overal in de wereld.

Het schijnt veel mensen overtuigd te hebben dat dit het moment was om naar Egypte te gaan en als je de Egyptian Gazette mag geloven, moet de president op weg naar huis een lange rij vliegtuigen vol toeristen op weg naar Luxor zijn tegengekomen.

Deze wonderbaarlijke toeristenvermenigvuldiging is natuurlijk propaganda, maar het is tegelijkertijd wel waar dat Egypte inderdaad een heel veilig land is. Je wordt er wel veel lastig gevallen door handelaars, gidsen en taxichauffeurs, maar het is zeker in de toeristencentra nergens gevaarlijk. Er wordt minder gestolen dan in Amsterdam en er gaan in heel Egypte per jaar minder bommen af dan in een gemiddeld weekend in Londen. Een paar kleine berichtjes in de krant zijn kennelijk voldoende om een heel ander beeld te doen ontstaan. Zou dat toch iets te maken hebben met de Westerse vrees voor de fanatieke Islamiet? President Mubarak houdt daar in ieder geval rekening mee.