Trouw en de EO (2)

Waarom ontstond er ter rechterzijde van de NCRV een nieuwe omroep, de EO, terwijl rechts van Trouw geen dagblad van vergelijkbaar formaat kwam (rechts en links in kerkelijke zin)?

Jaffe Vink wil de vraag of Trouw een christelijke krant is, niet beantwoorden, evenmin als andere redacteuren van Trouw dat willen. Begrijpelijk, want Trouw (dat ik al bijna 40 jaar lees, net als NRC Handelsblad) is in feite tweeslachtig, evenals als zijn lezerskring. Er is een element van orthodox protestantisme, de kern van vroeger, en een modern element, van 8 mei-beweging en feminisme tot New Age. Het tweede element interesseert zich ook voor moderne kunst die aan de meeste orthodoxen niet zo besteed is. Opvallend vaak excuseren schrijvers op dat gebied zich dat ze niet christelijk of kerks zijn (zo ook Vink zelf).

Soms merk ik dat de oude kern Trouw vooral aanhoudt wegens de familieberichten, en bij gebrek aan beter. Waarom dan geen EO-achtige krant? Omdat EO leden onbeperkt en zonder extra kosten naar "Ja, natuurlijk' van de NCRV kunnen kijken, of naar andere omroepen. Maar een krant rechts van Trouw moet beslissen of ze helemaal geen films bespreken, of alleen gezellige familiefilms. En of schaatsen op zondag mag worden verslagen, of voetbal. Kortom: de abonnees van zo'n krant hebben niet de uitwijkmogelijkheid die de leden van de EO hebben. Anders was er allang zo'n dagblad geweest.