Duiker

Redacteur Tracy Metz schreef in NRC Handelsblad van 22 januari dat de renovatie van de Openlucht-School in Amsterdam van architect Duiker ernstig in gevaar komt wanneer deelraad-Zuid niet mee kan werken aan de subsidie-aanvragen. Wat mij echter stoort is dat zij de onuitroeibare fabel dat die "machtige schoonheidscommissie' de school (1930) naar een binnenterreintje tussen de woonblokken (Cliostraat) heeft verbannen, te berde brengt.

De idealistische Duiker was helemaal niet ontevreden met de gekozen situatie, begrijpend dat in een volle stad (in plaats van in een bos) met alle straatrumoer, en onze dikwijls "onwerkzaam weer' een open situatie op een plein volstrekt onlogisch zou zijn geweest, met te veel "openlucht' en afleiding. De luwte die nu geboden is heeft een realistische oplossing gevonden, al was een en ander wel een probleem. Het inpandige is op zichzelf ook weer boeiend. En het poortgebouw is met Duikers talent en eigenheid zonder probleem goedgekeurd en gebouwd. De sneer naar de schoonheidscommissie is onterecht. Integendeel heeft die commissie een fraai aandeel genomen om het Plan Berlage en die begaafde groep architecten (van klein naar groot) tot de luister van de "Amsterdamse School' te leiden, een onovertroffen periode van Amsterdamse twintigste eeuw architectuur.