Twijfelende dertigers over uit- en afstel kinderwens

Op de valreep, Nu of nooit, Ned.1, 22.50-23.42u.

In de Verenigde Staten worden ze MOBY's genoemd: Mother Older Baby Younger. Ook in Nederland komt het steeds vaker voor: vrouwen die op latere leeftijd voor kinderen kiezen. In de afgelopen twee decennia is de gemiddelde leeftijd waarop moeders hier hun eerste kind krijgen 27,7 - een wereldrecord.

In vier afleveringen worden de verschillende kanten van het verlate ouderschap belicht: waarom stellen ouders het krijgen van kinderen uit, hoe combineren ze kind met carrière, wat zijn de medische gevolgen voor "laatste-kans-moeders' en hoe denken kinderen over hun oudere ouders? Ieder deel bestaat uit een documentaire, gevolgd door een discussie.

De eerste uitzending gaat over de twijfel van dertigers over het uit- en afstel van hun kinderwens. In de documentaire komen twee echtparen aan het woord: een stel dat bewust kinderloos bleef en een paar dat na lang uitstel een dochtertje kreeg. Frappant is dat het kinderloze echtpaar zelf tevreden lijkt met zijn keuze, terwijl de buitenwereld er geen vrede mee heeft. Het andere echtpaar heeft de komst van zijn eerste kind lang uitgesteld, omdat de man eigenlijk helemaal geen kroost wilde.

Met deze trieste tegenstrijdigheid van verlangens blijkt ook een groot deel van de studiogasten te worstelen. De discussie gaat vooral over het meningsverschil tussen partners over de keuze wel of geen kinderen. Een psychotherapeut bevestigt desgevraagd dat “het meningsverschil tussen "valreepouders' een groot probleem kan worden”.

Hoewel dit op zich een interessant onderwerp is, geeft het geen antwoord op de vraag waarom we in Nederland steeds later voor kinderen kiezen. Zelfs in de interviews met echtparen die het krijgen van kinderen in harmonie hebben uitgesteld, komt nauwelijks uit de verf waarom ze zo lang getwijfeld hebben. Het programma geeft evenmin - zoals wordt beloofd in de aankondiging - antwoord op de vraag welke overheidsvoorzieningen het voor vrouwen makkelijker maken om voor kinderen te kiezen en welke rol de man daarbij inneemt. Er wordt te weinig doorgevraagd, misschien ook omdat er te veel gasten zijn. Daardoor ontbreekt het aan boeiende, verhelderende verhalen in de als kinderkamer ingerichte studio.