Beste IJ.,

Ik hoorde via de tamtam dat het uit is met je vriendin. Ging zij weg, ging jij weg? Wat doet het er ook toe, weg is weg.

Treurig nieuws. Maar jij laat je tanden zien, heb ik begrepen. Jij schijnt weer helemaal de oude, vertrouwde, vrienden-bezoekende en -ontvangende practical joker van weleer te zijn. Dat is goed nieuws. Je mag niet te snel vergeten IJ., dat je vriendin je suf babbelde, dat ze altijd heeft gelogen over die rare vent in Rome, dat ze als een razende met haar voetjes begon te trappelen als je haar niet onmiddellijk gelijk gaf. Punt erachter.

Geldt je uitnodiging van vorig jaar nog? Ik ben er nu aan toe. Het is hier vreselijk waterkoud, bij jou is het al bijna zomer. En ik wil eindelijk eens met eigen ogen het beroemde uitzicht uit je keukenraam aanschouwen. Ik hoop snel iets van je te horen. (Positief of negatief).

Ik ben een paar maanden ziek geweest, maar het gaat al weer een stuk beter met me. Vanmiddag heb ik mijn ramen gelapt. Wat een licht. Voor het eerst kon ik de cactus in mijn vensterbank onderzoeken. Deze plant droeg ik een jaar geleden als laatste ding m'n ouderlijk huis uit. Tussen de rode potscherven vond ik allereerst een door mijn vader afgekloven kersepit en tweedens een half ingegraven elastiekje, waarvan ik een haar van mijn moeder kon loswinden. Lengte dertig centimeter. Toen ik deze blonde haar tegen het licht hield, brak de zon even door. Bijna te mooi om waar te zijn.

PS: Mocht ik groen licht van je krijgen, dan sta ik erop de normale behandeling te ondergaan. Te weten: voor het slapen gaan enkele glaasjes zware wijn en dan, hup, het door jou geprepareerde soldatenbed in.