Ganzenjacht

Bij het artikel "Ze weten niet eens waar ze op schieten, de heren jagers' van redacteur Ward op den Brouw is een foto afgedrukt van een gans met drie gaatjes in zijn rechterzwemvlies, door hagel veroorzaakt (NRC Handelsblad, 26 februari).

Iedere buitenman en vogelaar weet dat beschadigingen in zwemvliezen veel voorkomen. Als de ganzen al in augustus gaan trekken uit het hoge noorden, dan landen ze 's ochtends en 's avonds op land of op water. Het vooruitgestoken landingsgestel moet de klap opvangen. Bij voorkeur azen zij op gemaaide graanakkers vanwege de uitgevallen korrels. De messcherpe, stijve, kortaf gesneden halmen doorboren vaak de zwemvliezen. Op water is dit bekend van afgemaaid riet. Het kan ook ontstaan door prikkeldraad dat in de uiterwaarden 's winters vaak onder water staat. Overigens genezen deze gaatjes vrij makkelijk.

Als een gans vliegt houdt hij zijn poten met samengevouwen zwemvliezen gestrekt onder zijn buik. Deze zijn dan niet dikker dan het loopbeen. In een hagelpatroon zitten gemiddeld 150 tot 180 hagelkorrels. Als de gans van de foto er drie in een poot zou hebben gekregen dan zou het dier doorzeefd moeten zijn en dus dood. Als deze gans beschoten was op het moment van landen, dan zou zoals op de foto goed zichtbaar is, het lijf erachter ook volop geraakt zijn en zou zij dat niet hebben overleefd. Evenzo is het onmogelijk een stilstaande gans drie hagelkorrels in zijn rechter zwemvlies aan te doen. Een stilstaande gans is niet te benaderen vanwege het groepsverband. En stel dat het zou lukken - een stroper wil dit misschien proberen - dan zou de gans meteen gedood zijn door de resterende plusminus 160 hagelkorrels.