Een mooi zootje puin

Onrust was er al. Over allerlei rare regels die ineens werden ingevoerd, en de verhoogde prijzen in de kantine. Maar toen bij wijze van strafmaatregel de aula annex overblijfruimte voor drie dagen werd gesloten, brak er bijna een opstand uit onder de leerlingen van het Veurs College in Leidschendam. Als dat de prijs was die ze voor het nieuwe schoolgebouw moesten betalen, gingen ze liever terug naar de aftandse barakken waar de school 23 jaar in had gezeten. Daar werd tenminste niet gezeurd over de vaste vloerbedekking en over blikjes in de sloot.

""Een onvoorstelbare puinhoop'', zucht conciërge Bertus als hij de aula beschrijft na de grote pauze. ""Ze laten de hele boel achter zich liggen.'' Ook conrector Kees Booij weet niet meer hoe hij zijn leerlingen zover kan krijgen dat ze hun bekertjes en boterhammenzakjes even achter zich opruimen. ""Iedereen was boos en verongelijkt toen de aula gesloten werd, maar toen hij openging was het meteen de eerste dag weer een slagveld.'' Er staan in de aula zestien prullebakken en na de "hearing' waar alle klachten besproken werden zijn er zes grote vuilnisbakken bij gekomen. En nog steeds is het ""een mooi zootje puin'', zoals de conciërge het uitdrukt. Hij schaamt zich dood.

Het Veurs College (MAVO, HAVO, VWO) is voor de zomervakantie in een schitterend nieuw schoolgebouw getrokken. Alles spic en span en dat wil de schoolleiding graag even zo houden. De 660 leerlingen werden voor hun gevoel overspoeld met nieuwe schoolregels, waarvan een deel hen tamelijk onzinnig voorkwam.

Conrector Booij, die leerlingenzaken in zijn portefeuille heeft, zag zich geconfronteerd met een toenemend gemopper en geklaag over het strenge regime. Leerlingen stuurden hem zelfs briefjes om aan hun ongenoegen uiting te geven. Toen de stemming onder de schoolbevolking na de sluiting van de aula bijna het kookpunt had bereikt, organiseerde hij een hearing - en tot zijn verbazing zaten daar honderdvijftig leerlingen. Kwaad en verontwaardigd, maar niettemin bereid om mee te denken over oplossingen. De conrector inventariseerde die middag 22 klachten en vragen die hij keurig op papier zette. Een delegatie van 35 bovenbouwleerlingen kwam daarna nog twee keer bijeen om de lijst te bespreken en waar mogelijk tot afspraken te komen met de schoolleiding.

Als de bel voor het achtste uur gaat stroomt lokaal 1.13 vol met bovenbouwleerlingen. Booij heeft de overheadprojector al aanstaan en begint meteen: ""De vorige keer waren we tot punt vijftien gekomen, daar gaan we nu verder. Waarom mag je in de pauzes niet op het studieplein zijn, was de vraag.'' Als Booij informeert wie dat zou willen gaan bijna alle vingers omhoog. Wat ze daar willen doen? ""Leren en een boterham eten'', zegt Martijn en hij krijgt veel bijval van zijn medeleerlingen. Booij kan zich voorstellen dat ze willen eten, maar hij heeft daar wegens de rotzooi bezwaar tegen. ""Ah joh, ze zitten toch allemaal te eten?'', zegt een meisje die niet begrijpt dat over dit punt nou zo lang gepraat moet worden. Belangrijker is de herrie op de studiepleinen, zodat er van huiswerk maken weinig terecht komt. ""We hebben last van de brugklassers'', wordt er opgemerkt. ""Ja, ik erger me ook rot aan de drukte van die kinderen'', zegt een andere bejaarde bovenbouwer. Booij vindt dat ze dat maar in onderling overleg moeten regelen, als je daar regels voor moet opstellen is het eind zoek.

Vinger omhoog. Een van de leerlingen wil graag nog even terug komen op punt veertien. Over het verbod om met blikjes naar buiten te gaan en het schoonhouden van de sloot. ""Het klinkt misschien raar, maar k ga die sloot niet schoonmaken. Ik gooi er niks in.'' De gemoederen raken meteen weer verhit als de blikjes en de sloot ter sprake komen. De conrector verzucht dat die sloot hem al zoveel energie heeft gekost, wie een oplossing weet mag het zeggen. ""Gooi die sloot dan dicht'', stelt een meisje op de tweede rij voor. ""Of geef degene die hem schoon maakt 25 gulden, dan heb je zo een hele lijst met namen'', zegt Patrick. ""Laat de schoonmakers het maar doen'', vindt Marc, ""die staan toch maar met het voetbalspel te spelen.'' De vergadering komt er niet uit. ""Sta je daar met zo'n netje die sloot schoon te maken'', gruwt een meisje, ""zal je zien dat er net een bekende langskomt.'' Voor geen goud doet ze het, trouwens ze hoeft het ook niet van haar ouders.

Kees Booij wil verder met de lijst, want er staan nog meer moeilijke punten op de agenda. Eten in het entreehalletje bijvoorbeeld, en het totale verbod op kauwgum binnen de school. Er is al een lerares met kauwgum gesignaleerd - alom verontwaardiging - en Andy op de achterste rij tilt demonstratief zijn tafeltje de lucht in. ""En, wat zit hier?'', roept hij uitdagend. Uiteindelijk kan iedereen de redelijkheid van het kauwgum-verbod wel inzien. Wat steekt is dat de docenten er zo verschillend op reageren. ""De een vraagt of je het alsjeblieft in de prullebak wilt uitspugen, de ander stuurt je er meteen uit'', luidt de klacht.

En dan ten slotte Het Punt': roken. Andy steekt meteen klagelijk van wal dat hij het zo koud krijgt als hij in de winter zijn sigaret buiten moet oproken. Veel problemen zouden volgens hem zijn opgelost als er in de aula een hoekje kwam voor de rokers. ""De aula is meteen een stuk gezelliger en dan hoeven we ook geen boterhammen meer te eten in het entreehalletje.'' Zelfs het kauwgum-probleem zou volgens zijn logica meteen opgelost zijn. Conrector Booij, zelf liefhebber van een goede sigaar, legt voor de zoveelste keer uit dat Nederland een wet kent die het roken in openbare gebouwen verbiedt. Dat er in de personeelskamer een hoek is voor rokers, en dat in privékamers gerookt wordt door docenten is een kwestie van arbeidsvoorwaarden. Gejoel: ""En bij de officiële opening van de school dan, toen werd er door iedereen gerookt! Jullie durfden zeker niets te zeggen tegen al die hoge pieten.'' Booij steekt schuldbewust zijn handen in de hoogte. ""Inderdaad, dat was slap van ons. Ik heb daar geen excuus voor.'' De schoolleiding zal overleggen of er buiten, op het schoolplein, een rokershuisje kan worden gebouwd. Deborah vindt dat er te veel begrip wordt getoond voor de rokers: ""Je kunt er toch ook gewoon mee stoppen?''

Deze week krijgen alle leerlingen van het Veurs College tijdens het mentoruur de nieuwe schoolregels uitgereikt. ""Ach, het zijn schatten van kinderen'', zegt Booij, terwijl hij in het rokershoekje van de docentenkamer een sigaar opsteekt. ""Maar ze leven wel erg in het ik-tijdperk.''