Dokter & dood (2)

In het artikel "De dokter en de dood' uit de krant van 21/1 jl. over Medische Beslissingen rond het Levenseinde (MBL) hanteert John Griffiths een woordkeuze welke niet zonder reactie kan blijven.

Afgezien van het feit dat deze rechtssocioloog kennelijk uitgaat van kwade intentie bij (sommige) artsen, gaat het ons echt te ver om in een dergelijke discussie termen als "slachthuizen', "een vent afmaken', "afslachten' te hanteren. Weliswaar distantieert Griffiths zich van deze termen, maar hij gebruikt ze wel als sfeerbepalende elementen.

De discussie omtrent MBL is moeilijk, maar de betrokken beroepsgroepen proberen de in het geding zijnde factoren zo zuiver mogelijk te formuleren. In de medische beroepsethiek is en blijft het respect voor menselijk leven uitgangspunt.

Bij MBL betrokken artsen trachten de problematiek, ook zonder juridische regulering zoals door Griffiths voorgesteld, zorgvuldig te hanteren. Het is daarom stuitend om een artikel te lezen met dergelijk ongenuanceerd woordgebruik, dat niet getuigt van betrokkenheid en geen positieve bijdrage aan de discussie levert. Of mag een rechtssocioloog zich dergelijke termen vanuit zijn beroepsvrijheid permitteren?

Wij nodigen Griffiths dan ook uit zich op de "werkvloer' te begeven, al kunnen wij ons op het gezelschap van iemand die dergelijke associaties ook zelfs maar suggereert, niet verheugen.