Israel: wrang einde voor blad idealisten

TEL AVIV, 3 FEBR. Voor de idealistische redacteuren van New Outlook is het een pijnlijke paradox dat dit maandblad, dat voor vrede tussen Israel en de Arabische wereld heeft gevochten, in januari voor de laatste maal is verschenen, uitgerekend nu het vredesproces in volle gang is.

Ernstige financiële moeilijkheden hebben dit gerespecteerde blad geveld. New Outlook, dat mede op initiatief van de Jeruzalemse filosoof Martin Buber en de linkse Israelisch-Arabische intellectueel Abdel Aziz Zuabi 35 jaar geleden voor de eerste maal verscheen, werd lang voordat de Egyptische president Anwar Sadat in 1979 naar Jeruzalem kwam door Arabische intellectuelen gelezen.

Het blad sloeg als een integere Israelische publikatie een wig in de muur van vijandschap tussen Israel en de Arabieren en zette zich na 1967 in voor het recht van het Palestijnse volk op zelfbeschikking. Het enkele dagen geleden uitgekomen laatste nummer is vrijwel volledig gewijd aan de door het blad scherp veroordeelde uitwijzing van ruim 400 Palestijnen naar Libanon.

De opheffing van New Outlook valt samen met de ernstige crisis waarin het linkse vredesfront sedert de vorming van de regering-Rabin is verzeild geraakt. De steun die de Merets-ministers (Shulamit Aloni, Jossi Saradid, Amnon Rubinstein, Yair Tsaban) gaven aan de uitwijzing van de 415 Palestijnen naar Libanon heeft links in een diepgaande intellectuele crisis gestort. Daardoor is een gapende kloof ontstaan tussen de tot ministers benoemde leiders van Merets en hun achterban. Uri Avneri, een van de scherpste waarnemers van het politieke spel in Israel, is van mening dat ideologisch links door het optreden van de Merets-ministers in de regering-Rabin vrijwel volledig van het politieke toneel is verdwenen. Dat is ook de opvatting van Palestijnse leiders in Oost-Jeruzalem die hun oren niet konden geloven toen ze hoorden dat de Merets-ministers voor de door Rabin afgedwongen uitwijzing hadden gestemd.

De verwarring kwam deze week ook tot uitdrukking in de vlijmscherpe kritiek die het parlementslid Yael Dayan van de socialistische parlementsfractie moest incasseren voor haar ontmoeting met PLO-leider Yasser Arafat in Tunis. Yael Dayan, dochter van de beroemde Israelische oorlogsheld Moshe Dayan, omschreef Arafat en diens naaste raadgevers als een groep vrede nastrevende, verantwoordelijke Palestijnse leiders. “Arafat is een symbool van vrede en compromis”, zei Yael Dayan tot grote woede van de meerderheid van de socialistische parlementariërs.

Ze onthulde dat sedert de opheffing van de wet op contacten tussen Israeliërs en de PLO drie oud-hoofden van veiligheidsdiensten per fax om een persoonlijk onderhoud met Arafat hadden gevraagd. Arafat liet naar haar zeggen deze faxen tijdens de ontmoeting in Tunis zien. De betreffende persoonlijkheden hebben laten verklaren dat de informatie van Yael Dayan onjuist is en dat er geen sprake is geweest van een verzoek om door Arafat in Tunis te worden ontvangen. Dezelfde Yael Dayan heeft gisteren, in haar hoedanigheid van voorzitster van de parlementscommissie voor vrouwenzaken, voor de eerste maal een bijeenkomst van homoseksuelen en lesbiennes in de Knesset gehouden. Het ligt in haar bedoeling discriminatie tegen deze groepen in de Israelische samenleving langs wettelijke weg te bestrijden.

Tijdens de bijeenkomst vertelde professor Uzi Even, hoofd van de scheikunde-faculteit van de Tel-Avivse universiteit, hoe hij door het leger uit een belangrijke veiligheidsfunctie werd gezet toen hij bekendmaakte homoseksueel te zijn. “Er werd een ijzeren gordijn tussen mij en mijn collega's neergelaten. Ze mochten niet meer met me praten. Ik was plotseling een veiligheidsrisico en een paria geworden”, zei hij.

Deze gisteravond uitvoerig door het televisie-nieuws verslagen bijeenkomst van homoseksuelen en lesbiennes in het Knesset-gebouw is een aanwijzing dat de Israelische maatschappij zich langzaam openstelt voor de problemen van deze mensen. Vorige week gelastte een rechtbank dat El Al aan de vriend van een steward een gratis vliegticket moet geven volgens het principe dat echtgenotes van piloten en stewards gratis mogen vliegen.