Politici Italië poseren naakt; Na Cicciolina nu nog een kamerlid en een senator

ROME, 2 FEBR. Het Italiaanse parlement is zich aan het uitkleden. Na het pornosterretje Cicciolina, inmiddels afgevaardigde-af, is het nu de beurt aan twee mannen: senator Luciano Benetton, kledingfabrikant, en kamerlid Vittorio Sgarbi, kunstcriticus.

De 57-jarige Benetton gaat in een wereldwijde publiciteitscampagne naakt schuil achter de tekst: "Geef mij mijn kleren terug'. De advertentie luidt een campagne in om oude kleren te verzamelen voor vluchtelingen en andere hulpbehoevenden. In Benetton-zaken staan tot 13 maart zakken waarin mensen hun oude kleren kunnen stoppen. Deze kleren worden verspreid door het Rode Kruis en de Zwitserse sectie van de rooms-katholieke hulporganisatie Caritas.

Kunstcriticus Vittorio Sgarbi, altijd tuk op een rel, liet deze kans niet voorbijgaan en en prijkte deze week naakt op de voorpagina van het opinieweekblad L'Espresso, dat serieuze artikelen vaak verpakt achter een voorpagina met veel vrouwelijk bloot. Net als Benetton hield Sgarbi overigens de handen voor het kruis.

In de reacties wisselen ergernis en geamuseerdheid elkaar af. Een groep christen-democratische senatoren heeft in een boze brief aan senaatsvoorzitter Spadolini geschreven dat hun collega Benetton zich in strijd met “het decorum en de waardigheid” van senatoren gedraagt. En Sgarbi is meteen zijn bijverdienste (ongeveer 7.500 gulden per maand) als columnist voor drie regionale bladen kwijtgeraakt. Het parlement is geen wachtkamer voor Playboy, stond in een artikel waarin de lezers werd uitgelegd waarom Sgarbi's column niet meer verschijnt. “Wij gaan niet akkoord met een dergelijk exhibitionisme”, schreef het Romeinse dagblad Il Tempo.

Ook de ideoloog van de protestpartij Lega Nord, professor Gianfranco Miglio, kon het niet waarderen. “Het is een land van clowns”, zei hij. De christen-democratische fractieleider Gerardo Bianco kon er een grapje over maken: “Ik heb niet het figuur om dat te doen. Bovendien is dat niet wat de mensen willen als ze zeggen dat we ons van onze immuniteit moeten ontdoen.” Dat is een verwijzing naar de verzoeken van de justitie om de parlementaire onschendbaarheid op te heffen van parlementsleden die worden verdacht van corruptie.

De schrijver Oreste Del Buono daarentegen prees Benetton en Sgarbi als mensen die “een kleine stap vooruit in de richting van de bevrijding van de man” hebben gezet.