Jacht op D66 nu pas echt geopend

Midden in het koningsdrama over de WAO kregen de Grote Drie in de Nederlandse politiek vorige week nog een optater te verwerken.

Eenendertig zetels peilde Maurice de Hond als kiezersaanhang voor D66. Véél groter dan de VVD en, opnieuw, een beetje groter dan de PvdA. Woede bij de Grote Drie over zoveel onrecht, D66 als winnaar van het WAO-debat. En winst waarvan? Van het stilzitten, sneerde menigeen.

Wat had de partij nu echt bijgedragen? Jawel, Hans van Mierlo had zijn vaste rol van recensent keurig vervuld. Wie de morele winnaars waren en wie de praktische verliezers. Dat soort commentaren. Maar inhoudelijk? Amendementen, alternatieven, niets van dat al. Een verpletterende stilte had er opgeklonken uit de hoek van de Democraten.

Van Mierlo zag het tijdig aankomen: de woede, de afgunst en de hoon die zich boven zijn hoofd zouden ontladen. Dus koos hij bij het slot van het WAO-debat voor de aanval als verdedigingslinie. Driftige armgebaren, een priemende wijsvinger en een aangezette stem begeleidden zijn optreden aan de interruptiemicrofoon. De commentator-politicus gedroeg zich opeens als machtspoliticus. “Hoezo geen schade? Natuurlijk, ook D66 stelt zich straks bij de verkiezingen kwetsbaar op.” Nu geen ingrepen toestaan in de hoogte van de uitkeringen, zoals zijn partij wil, kon betekenen dat er straks onverhoopt grotere incisies nodig zijn. Maar die opstelling gaf nu wel de ruimte om volumemaatregelen te nemen. Het WAO-debat in de Kamer was niet hun debat, daar stonden ze buiten.

Ze kookten bij de regeringspartijen en bij de VVD. Aan de interruptiemicrofoon werd het even oorlog. Wöltgens tot Van Mierlo: “Ik stel hier de vragen, u geeft het antwoord.” Die toon dus. D66 stond opeens midden in de kring om onthalsd te worden. Van Mierlo weerstond de aanvallen nog gemakkelijk, maar hij weet ook dat CDA, PvdA en VVD de komende tijd niet af zullen laten. De jacht op D66 is nu echt geopend. (CvdM)