Imposant ballet uit Litouwen

Gezelschap: het Nationale Ballet van Litouwen. Giselle, choreografie: Oleg Vinogradov; muziek: Adolphe Adam; decor en kostuums: Igor Ivanov. Gezien: 30/1 AT&T Danstheater Den Haag. Coppelia, choreografie: Vytautas Brazdylis; muziek: Leon Deliebes; decor en kostuums: Eldar Renter. Gezien: 31/1 AT&T Danstheater Den Haag. Begeleiding: het Litouws Staatssymfonie Orkest olv Gintaras Rikevicius.

De laatste jaren zijn er heel wat balletgroepen uit de voormalige Oostblok-landen door de Nederlandse provincies getrokken met produkties van negentiende-eeuwse romantisch/klassieke balletten. De kwaliteit ervan liep van armetierig tot sympathiek en kundig, maar bereikte zelden het niveau dat je van dergelijke werken verwacht. Het Nationale Ballet van Litouwen, dat deze week met de twee klassieken Giselle en Coppelia een intensieve tournee door ons land verzorgt, vormt daarop een uitzondering. Het is een uitstekend, in de Russische stijl getraind gezelschap dat goed gemonteerde en aangeklede werken op het toneel zet.

De Giselle werd gezet door Oleg Vinogradov, artistiek leider van het Kirov Ballet. Het is, zoals te verwachten, een traditionele versie met enkele interessante afwijkende details, zoals een hier muzikaal onbekende variatie in het zogenaamde "Boeren-pas de deux'. Het gedisciplineerde corps de ballet danst exact, licht en levendig.

Loreta Bartuseviciute geeft een prachtige interpretatie van het bedrogen boerenmeisje Giselle dat na haar dood haar als boerenzoon vermomde minnaar van adellijke bloede uit de vernietigende macht van de Willies redt. Zij bouwt de rol heel genuanceerd op en vooral haar waanzinscène heeft een zeer verrassende en volstrekt overtuigende eigenheid. Haar technische capaciteiten gebruikt ze niet om te overdonderen, maar om haar rol te verdiepen en te kleuren. Haar partner, Edvardas Smalakys, is een goede maar niet bijzondere Albrecht. Danstechnisch is het allemaal in orde, maar hij mist een bepaald charisma en vanzelfsprekende moeiteloosheid, misschien omdat hij pas drie jaar geleden zijn opleiding voltooide.

Smalakys kwam beter tot zijn recht in Coppelia, waarin hij de rol van Franz de dorpsjongen vertolkt die stapelverliefd wordt op het voor het venster zittende meisje Coppelia. Zij blijkt een pop te zijn, vervaardigd door de mysterieuze dokter Coppelius. De versie van het Litouwse ballet gemaakt door Vytautas Brazdylis wijkt volkomen af van die welke wij hier kennen. Zo neemt bij hem Swanilda niet de plaats in van Coppelia die daarmee èn Coppelius èn haar minnaar te grazen neemt. In deze versie blijven de twee gescheiden figuren van evenwaardige importantie.

Brazdylis maakte een levendige choreografie in de zuiver klassieke stijl met pittige groepsdansen en fraaie soli en duetten. De jonge Egle Spokaite was een charmante, zuiver dansende Swanilda en Loreta Bartuseviciute een ravissante Coppelia. Ook in dit ballet werd het groepswerk zeer exact en met jeugdig elan uitgevoerd, waren decors en kostuums smaakvol en kleurig en was de muzikale nuancering in dans en orkest opvallend. De "provincie' krijgt met deze voorstelling de kans "ouderwetse' balletkunst van een uitstekend niveau te zien.