De WAO'er als brandend geval

Het leek wel brandalarm, vorige week in de Tweede Kamer. Tijdens het WAO-debat werden mensen van vlees en bloed bestempeld als "brandende huizen', "smeulende huizen', "pre-smeulende huizen'.

Arbeidsongeschiktheid als vorm van brandschade; een commerciële verzekeraar zou het niet hebben gedurfd..

Arbeidsongeschikten verzetten zich sinds jaar en dag tegen de betiteling, in en buiten de Kamer, van "gevallen'. Oude gevallen, nieuwe gevallen, onomkeerbare gevallen. De arbeidsongeschikte als object waarmee je handel kunt bedrijven; met de nieuwe betiteling in het parlement werd dat nog sterker het geval.

Oude gevallen werden bestempeld als een brandend huis: onverzekerbaar - behalve via een sociale verzekering als de WAO. VVD-woordvoerder Linschoten deed er nog een schepje bovenop. Hij kwam met het begrip smeulende huizen, mensen die al in de Ziektewet zitten en die waarschijnlijk in de WAO komen, en over pre-smeulende huizen, mensen die lijden aan een langdurige ziekte maar desondanks werken, en zelfs over sluimerende huizen. Wat hij daarmee bedoelde was niemand meer duidelijk. En dat is misschien maar goed ook. (KC)