Badkamer-expositie

“Daan stelde sinaasappels voor, maar die vonden wij te groot”, zegt Sico Carlier beslist, terwijl hij in de badkuip wijst. “En toen kwam iemand op het idee om van die tropische vruchtjes te nemen. Kumquats heten ze, ze zijn tamelijk impopulair omdat ze zo zuur zijn, hoewel ik laatst ergens las dat je er heerlijke chutney mee kan maken”, vult Ivonne van Buuren aan, terwijl naast ons een Rotterdamse peuter vrolijk met de handjes in het Rivièra-blauw geverfde grind staat te scheppen.

De twee initiatiefnemers van Salle de Bains (volgens het Rotterdamse woordenboek met een meervouds-s), een groepsexpositie van negen kunstenaars uit Rotterdam en omstreken, gaven afgelopen zaterdag een toelichting op de kunstwerken, die zijn bijeen gebracht in een badkamer van nauwelijks tien vierkante meter.

Uitgerekend op de dag dat het Amsterdamse Museumplein gonsde van groots opgezette festiviteiten in verband met het afscheid van Wim Beeren, koos Rotterdam voor een kleinschalige manifestatie.

Een bescheiden zeegroen naamplaatje naast een vrijwel verveloze deur aan de Westersingel wijst het publiek de weg. Twee kale trappen voeren naar de verdieping waar in de voormalige conciërgebadkamer van een bedrijfspand de expositie wordt gehouden.

Men staat versteld hoeveel verschillende kunstwerken je nog kwijt kunt in zo'n kleine ruimte, en vooral hoeveel publiek erin past, voor het ál te vol wordt.

Pièce de resistance van de tentoonstelling is de badkuip zelf, die door Daan van Golden, grand old man van de Rotterdamse beeldende kunst, werd volgestort met de blauwe steentjes, die wij nog herkennen uit de Hortus Botanicus, toen Van Golden er de wandelpaden mee omtoverde tot een rivierenlandschap, ter gelegenheid van Amsterdams uitverkiezing tot culturele hoofdstad van Europa in 1987.

De oranje vruchtjes die op de blauwe steentjes "dobberen', zetten de toon voor de hele expositie, die een uitgesproken vrolijk karakter heeft. Boven de badkuip heeft meubelkunstenaar Hans Wildschut een post modern houten rekje geïnstalleerd, waarover een handdoek is gedrapeerd, die op het eerste gezicht stijf staat van de verf: “Nee, dat is geen verf, maar fotografische emulsie, als je goed kijkt zie je nog een vage foto afgedrukt”, vertelt Sico Carlier, wiens eigen tweedelige bijdrage "Refresh & Bright' een plaatsje heeft gevonden boven de wastafel.

Voor het raam, dat uitzicht biedt op de Calypso-bioscoop (Rotterdam is dezer dagen ook nog filmstad nummer één) en de landelijk beroemde Pauluskerk van dominee Visser, bungelt een houten object van fotograaf Arie Versluis, waarin een uit het bad stappende naakte jongen centraal staat. Nu descendant du bain heet het kunst werk, met een knipoog naar Marcel du Champ.

Als het toch wat te druk wordt in de badkamer, loop ik achter kunstenares Lidy Jacobs naar de gelijkvloers gelegen keuken, waar we openingswijn geschonken krijgen in glaasjes zoals je ze alleen vond bij het Rotterdamse warenhuis Ter Meulen. Terwijl haar collega-exposanten de passende vernissagecadeaus (kamperfoelie, badolie, lavendelzeep) uitpakken, legt Lidy uit waarom zij op het laatste moment besloten heeft een van haar twee kunstwerken, "Sugar Blue', van de expositie terug te trekken: “Het is een teddybeer met een vis op zijn hoofd, en ik vond het op de een of andere manier niet zo tot zijn recht komen hier. Misschien ben ik wel te serieus voor zoiets. Ik maak ook heel ander werk nu: lopende bloemen van pluche, maar wel op sokkels. Echt een heel ander traject.”

De badkamerexpositie Salle de Bains, Westersingel 9, Rotterdam is nog tot 6 maart te bezoeken, donderdag, vrijdag en zaterdag van 14.00-17.00 uur en op aanvraag: 010-4778435.