"Held van het dorp' wordt node gemist

NIEUWEGEIN, 4 JAN. Voor de nationale bekerfinale van het mannenvolleybal in Nieuwegein hield bij nummer tien de presentatie van de spelers van Rentokil ZVH op. Nummer elf was er niet. Hij, Brecht Rodenburg, ligt nog steeds met zijn op drie plaatsen gebroken linker onderbeen in het ziekenhuis in Apeldoorn na zijn ongeluk tijdens zijn debuut voor Oranje. Zonder hem deed zijn team een dappere poging Piet Zoomers Dynamo te verslaan. Maar het verloor uiteindelijk met 3-1.

Brecht Rodenburg is ook niet zo maar een speler voor ZVH. Hij is, aldus sponsor Cees van Wijland, “de motor, de opzweper”. Rodenburg is een echte clubman. Hij weigerde ZVH te verlaten om zich louter met het Nederlands team bezig te houden. De 25-jarige topspeler is geboren en getogen in het naburige Nieuwerkerk, maar woont inmiddels in Zevenhuizen, op loopafstand van de sporthal. Hij is een held in het dorp, een hele gewone, dat wel. Hij heeft geen kapsones. Van Wijland: “Hij is nooit te beroerd om op zondag, de dag na de wedstrijd, te werken. Dat is echt Brecht.” Rodenburg is ongediertebestrijder bij Rentokil.

Ze hebben de deur van het Lucas-ziekenhuis in Apeldoorn plat gelopen. Het gaat, vertellen de mensen uit Zevenhuizen, naar omstandigheden goed met Brecht. Hij maakt alweer grappen. Zijn ploeggenoten bezochten hem afgelopen woensdag. Ze besloten toen dat ze bij winst in de bekerfinale zaterdagavond laat zouden terugkeren. Daarom wist manager Cees Nobel al voor de wedstrijd zeker dat de trofee naar Apeldoorn zou gaan, óf naar de prijzenkast van tegenstander Dynamo, óf naar het ziekenhuis van Rodenburg.

Nobel wilde zaterdagavond in Nieuwegein liever niet over de absentie van Rodenburg praten. “Wij moeten niet mauwen”, aldus manager Cees Nobel. “Dat hij daar in het ziekenhuis ligt is voor hemzelf het ergste. Dat wij onze beste speler missen is maar bijzaak.” Volgens coach Toon van der Burgt hadden zijn volleyballers Brecht Rodenburg en al zijn leed uit hun hoofd gezet. Dat kon spelverdeler Arnold van Ree het beste beamen. Hij stond op 27 december in het veld op slechts een meter van Rodenburg toen deze door zijn been zwikte. Van Ree had het been horen kraken en liet zijn pijn lijdende teamgenoot in zijn arm bijten in afwachting van de brancard.

Van Ree zag alleen tijdens dezelfde wedstrijd tegen de Tsjechen in gedachte het ongeval nog een paar keer gebeuren. Daarna niet meer. “Het is goed voor me geweest dat ik Brecht in het ziekenhuis heb zien liggen met zijn been in het gips en dat het redelijk goed met hem gaat. Op die manier heb ik het verwerkt. Maar echt vergeten zal ik het nooit.” De selectie van ZVH trok zich een dag voor de finale terug in een hotel. Van der Burgt was ondanks het gemis van Rodenburg vastberaden de beker mee naar huis te nemen. “Een finale moet je winnen. Een tweede plaats is niks.” Van der Burgt weigerde zaterdag na afloop ook complimenten voor het dappere verzet van zijn gehavende team tegen Dynamo in ontvangst te nemen. “Wat heb ik daar nou aan?”

Van der Burgt heeft voor zichzelf een paar dagen nodig gehad om te verwerken dat hij zonder Rodenburg verder moet. Hij overwoog heel serieus of er ter vervanging van de vedette nog snel een nieuwe speler moest worden aangetrokken, bijvoorbeeld iemand uit Oost-Europa. Op 1 januari sloot de transferperiode. Door het wegvallen van Brecht Rodenburg bestaat de A-selectie van Zevenhuizen nog maar uit negen man. Toch besloot Van der Burgt om niet naar versterking uit te kijken. Hij vond het risico dat het een mislukking zou worden te groot. Van der Burgt zoekt liever naar oplossingen binnen eigen gelederen, zoals met de 20-jarige Edgar Benschop die twee weken geleden al bij het eerste team werd gehaald. Hij viel zaterdag een paar keer verdienstelijk in. Van der Burgt: “We moeten er nu voor zorgen dat we met deze groep in versneld tempo een niveau hoger groeien.” Komend weekeinde begint de nationale competitie met voor ZVH de thuiswedstrijd tegen Alcom Capelle, het team van Ron Boudrie en Avital Selinger.

De coach noemde de wedstrijd tegen Dynamo wat dat betreft “een startpunt”. Zijn team werd zeker niet weggespeeld in de uitverkochte sporthal Merwestein. Het begon wel dramatisch. ZVH kwam in de eerste set op een achterstand van zeven punten, stond zelfs nog met 13-10 en 14-12 achter, maar wist toch nog met 16-14 te winnen. De bekerfinale leek helemaal een sensatie te worden toen ZVH in de tweede set met 7-3 en 10-6 voor kwam. Daarna werden er echter onnodige punten weggegeven en hervond Dynamo zich, 13-15 en 1-1. Het verzet was definitief gebroken. Favoriet Dynamo maakte met 15-5 en 15-6 de wedstrijd af.

Manager Cees Nobel gaf toe dat het voor ZVH vrijwel onmogelijk zal zijn om straks in de competitie elke wedstrijd op inzet en wilskracht het niveau te halen van de bekerfinale. De titelhouder uit Zevenhuizen is ook zeker geen favoriet meer voor de koppositie in de eredivisie. Aangezien nu de kans groot is dat het sterke Dynamo kampioen wordt zal ZVH in dat geval als verliezend bekerfinalist in het Europa Cup II-toernooi mogen uitkomen. “En wij zullen echt niet degraderen, hoor”, wist ZVH-voorzitter Willem Visser.

    • Hans Klippus