Belgische smurf-tekenaar Culliford ("Peyo') overleden

BRUSSEL, 28 DEC. "Het grote verdriet van de Smurfen'. Zo kondigde La Libre Belgique op de voorpagina het overlijden aan van de Belgische striptekenaar Pierre Culliford, afgelopen donderdag in Brussel. Pierre Culliford, alias Peyo, was de geestelijke vader van de Smurfen die de afgelopen decennia wereldberoemd werden. Vorige maand nog presenteerde hij zijn jongste album, De Geldsmurf.

Peyo werd op 25 juni 1928 in Brussel geboren als zoon van een Britse effectenmakelaar en een Waalse moeder. Zijn pseudoniem ontstond doordat een Brits neefje zijn koosnaam "Pierrot' verbasterde tot Peyo. In de oorlogsjaren werkte hij al als inkleurder in een tekenfilmstudio en als reclametekenaar.

Zijn artistieke carrière begon in 1946 toen hij de stripfiguur Johan ontwierp, een dappere page uit de Middeleeuwen. Peyo publiceerde aanvankelijk in het dagblad La Dernière Heure, maar in 1952 verhuisde hij naar het weekblad Robbedoes. Voor dat blad tekende hij onder andere de strip "Johan en Pirrewiet', waarbij de sterke Johan gezelschap kreeg van “iemand die vol fouten zit, een slokop is, veel drinkt, een bangerik is en liegt als het hem uitkomt”, aldus Peyo.

Ook de Smurfen maakten - in 1958 - hun debuut in een avontuur van Johan en Pirrewit: De fluit met zes smurfen. Dat verhaal gaat over een toverfluit gemaakt door Smurfen, “kleine figuurtjes van drie turven hoog, die niets menselijks hadden,” zei de bedenker. “Vandaar ook dat ze blauw zijn.” Ze hadden zoveel succes dat ze een eigen leven gingen leiden en Johan en Pirrewit naar de achtergrond verdrongen.

Vooral vanaf de jaren zeventig nam het succes van de Smurfen Walt Disney-achtige vormen aan, inclusief een gigantische merchandising-campagne voor de verkoop van talloze Smurfen-artikelen. Duizenden bedrijven hebben een licentie om Smurf-attributen op de markt te mogen brengen. Vader Abraham maakte in 1977 van Het Smurfenlied een wereldhit. Artistiek brak Peyo in de Verenigde Staten door toen de tekenfimstudio's van Joe Hannah en Bill Barbera de Smurfen en hun smurfentaal ontdekten.

Ook hebben de Smurfen een eigen pretpark in Europa, Walibi-Schtroumpf, dat in 1991 werd geopend in de buurt van Metz. Een eerdere poging om een Smurfendorp op een terrein van veertig hectare in het Franse Hagondange (ten zuiden van Luxemburg) commercieel te exploiteren, leed schipbreuk in 1990. Een groot deel van de inboedel ging toen over naar het nieuwe park.