Nieuwe uitvoering oud cabaretmateriaal soms amusant

Voor de grap, Ned.2, 22.25-22.55u.

Wat een aardig idee: een serie programmaatjes maken waarin jeugdige en nog goeddeels onbekende kleinkunstenaars tekstmateriaal te berde brengen uit de laatste drie decennia cabaretgeschiedenis. Er is immers voldoende repertoire beschikbaar, ook voor wie zich niet wil beperken tot de klassiek geworden nummers, en er bestaat bovendien genoeg uitvoerend talent om daar iets mee te doen. Tot zover valt er geen speld tussen te krijgen. De vraag is nu hooguit nog of de formule in de achtdelige serie Voor de grap, die vanaf vanavond wekelijks wordt uitgezonden door de TROS, ook werkelijk vruchten afwerpt.

Ik aarzel. Zodra de oorspronkelijke uitvoering me nog voor de geest staat, moet de nieuwe versie het daartegen afleggen. Dat is ook geen wonder: die eerste keer was zo'n nummer tientallen keren gespeeld en gezongen voordat het op de plaat werd vastgelegd. Hier moet het, na luttele repetities, meteen aan het publiek worden prijsgegeven. Die ongelijke strijd wordt meestal verloren. De nummers die ik me in hun oerversie niet meer herinner, zijn meteen een heel stuk amusanter. Ze werden door Han Peekel geregistreerd in een kleine, bescheiden theateromgeving die een passende, onmiskenbaar Lurelei-achtige sfeer oproept.

Het meest verrassende van de serie vind ik het bijeengebrachte materiaal. Veel daarvan werd opgedolven door Kick van der Veer die ook de samensteller is van het vindingrijke radioprogramma Andermans veren op de zondagochtend. Door zijn repertoirekennis blijkt dat in de cabaretgeschiedenis veel meer vermakelijks te vinden is dan de bekende successen waarop in de meeste compilaties wordt teruggevallen.

    • Henk van Gelder