Alleen televisie maakt van boerenkoolvoetbal nog een boeiend duel; Kou heerst in Gronings voetbaltheater; Worden alleen de positieve manoeuvres in beeld gebracht?

GRONINGEN, 30 NOV. In de provincie wordt altijd reikhalzend uitgekeken naar de visite van Ajax. Dan verdringen zich de voetballiefhebbers voor de poorten van het regionale stadion. Zoals in Groningen, waar gisteren op een herfstige middag liefst 16.000 mensen het Oosterpark-stadion bevolkten in de hoop een meeslepend duel tussen FC Groningen en Ajax mee te maken. Maar sinds de plaatselijke profclub zowel zakelijk als voetbaltechnisch aan mogelijkheden heeft moeten inboeten, valt er weinig meer te genieten in het Groningse voetbaltheater.

Dan kun je als voetballiefhebber beter wachten tot de avond valt en Studio Sport de anderhalf uur heeft kunnen terugbrengen tot een resumé van ongeveer vijf minuten. Dan zie je alleen de hoogtepunten. Als dat er dan zo'n tien zijn, wordt de indruk gewekt dat je een vrij boeiende wedstrijd hebt gemist. Dan weet je niet dat de mensen in het stadion kou hebben geleden. Dat supporters meenden de één-minuut-stilte voor het beginsignaal te moeten verstoren (ter nagedachtenis aan de verongelukte Heracles-speler en ex-Groninger Geon Weering). Dat Groningen er niets van terecht bracht en dat scheidsrechter Jol liefst vijf gele kaarten trok, de meeste van alle eredivisiewedstrijden dit weekeinde.

Slechts één gele kaart die Jol trok, werd in beeld gebracht. De straf die de Scheveningse scheidsrechter aan Roossien gaf nadat hij Jonk in het strafschopgebied onderuit gleed en een penalty veroorzaakte. Zijn gele kaarten, als maatregel tegen de toenemende verruwing, dan niet meer van cruciale betekenis? Drie van de vijf kaarten waren zelfs voor Ajacieden (Kreek, Blind en Willems). De andere gele kaart voor Groningen was voor Pijper.

Wedstrijden in de Bundesliga en in de Serie A zijn altijd spectaculair zolang je afhankelijk bent van beelden van die Sportschau op de ARD (vroeger), Rrran op SAT 1 en il novantesimo minuto op de RAI. Maar zodra de wedstrijden integraal en live worden vertoond, laat staan wanneer jezelf een stadion bezoekt, blijken de voetbalshows zelden van hetzelfde aangrijpend hoge niveau.

Bij die Sportschau was vroeger - in de eerste jaren van de Bundesliga - het lawaai van de toeschouwers dat de filmbeelden ondersteunde niet eens echt. De films werden zelfs versneld weergegeven. Dat alles mede ten behoeve van de popularisering van het voetbal. Gaan we in Nederland dezelfde kant op? Worden alleen de positieve manoeuvres in beeld gebracht? Ten gunste van koning voetbal en zijn sponsor. Het heeft er wel eens de schijn van.

Het zou een manier kunnen zijn om meer voetballiefhebbers naar de eredivisie te lokken. Maar de talrijke Groningers in het Oosterpark zullen zich na de aanstootgevende vertoning van hun club gezien hun reacties waarschijnlijk niet nog een keer in de maling willen laten nemen.

Het publiek werd na de 3-0 overwinning van Ajax naar huis gestuurd met de verontschuldiging dat FC Groningen pas voor het eerst deze competitie vrijwel op volle sterkte in het veld kwam. En dat juist daardoor van samenhangend spel nog geen sprake kon zijn. Trainer Verbeek wist nauwelijks een beter excuus te bedenken. Of het moest zijn dat zijn ploeg op dit Ajax “vanzelfsprekend” geen antwoord had. En er volgde een lyrische verhandeling over positiewisselingen en balcirculaties.

Verbeek denkt het nog wel even vol te houden in het noorden. Maar de bij sommige media nog altijd opmerkelijk populaire trainer dient snel met succesvolle daden te komen, wil hij niet door de immer kritische noordelijke pers onder vuur worden genomen. Verontschuldigingen of niet, zoals FC Groningen zich gisteren te weer stelde was van een bedenkelijk niveau. En omdat Ajax niet tot het uiterste hoefde te gaan, werd het voor de meeste aanwezigen weer zo'n trieste Nederlandse voetbalmiddag.

Waar Ajax technische mislukkingen compenseerde door gedrevenheid en vooral concentratie, keek FC Groningen het merendeel van de speeltijd apathisch toe. In de tweede helft zochten de Groningers ten lange leste hun heil in boerenkoolvoetbal. Van de na twee maanden afwezigheid ingebrachte Djurovski werd verwacht dat hij zou laten zien dat hij echt kon voetballen. Ajax, dat al door Vink en Willems op 0-2 was gekomen, raakte er niet van onder de indruk van en liep in de slotfase door een strafschop van Blind zomaar uit naar 0-3.