Column

Dagobert

Natuurlijk is het knap van Van Basten dat hij vier keer scoort tegen die arme Zweden en natuurlijk is het geweldig van Romario hoe hij samen met De Breuk PSV in de race houdt tegen de veel betere Portugezen en natuurlijk is het terecht dat deze vedetten zoveel geld verdienen en soms een beetje lastig zijn, maar wat jammer dat ze allebei gewonnen hebben.

Dus ik ben anti Romario?

Ik ben een Van Bastenhater?

Nee, maar ik ben zo ontzettend voor dat arme Vitesse. Als de club een doelpunt tegen de Koninklijke had gemaakt was het bouwvallige, slooprijpe Monnikenhuize onder het supportersgejuich bezweken. Een mooie dood overigens.

Real was verbaasd dat het stadionnetje überhaupt warm water had, voorzitter Aalbers, die probeerde uit te leggen dat het nieuwe Akzodrôme een schuifdak krijgt, werd niet helemaal begrepen en de rest van het Arnhemse bestuur gedroeg zich als een stel nonnen dat de paus op bezoek heeft. Niet raar en allemaal zeer voorstelbaar, maar daarom wel jammer. Het aardige Vitesse kijkt zich over twee weken de ogen scheel in het gigantische Bernabeu, al die Europa Cups, de mondaine ontvangst met een koud buffet dat groter is dan de Arnhemse bestuurskamer en vóór de jongens aan het imponerende stadion gewend zijn staan ze al met 3-0 achter. Voorzitter Aalbers is nu al het woord schuifdak in het Spaans aan het leren en zijn vrouw heeft hem aangeraden een klein speechje in de taal van de gasten te houden. Vitesse heeft over veertien dagen een uitje en eerlijk is eerlijk: ik zou best mee willen.

Maar het is natuurlijk ondoenlijk voor een clubje als Vitesse, dat nog gedeeltelijk leeft van de jaarlijkse erwtensoepactie op Tweede Kerstdag, te vechten tegen een club met een omzet van over de 100 miljoen gulden. Ik las dat AC Milan alleen al aan salarissen een kleine 70 miljoen kwijt is. Ik geloof per jaar, maar het kan ook per maand zijn. Als ik daar morgen trainer ben word ik ook kampioen van Italië.

Is Cruijff een goeie trainer? Weet ik niet. Hij heeft een dusdanig dikke portemonnee dat hij Witschge voor ongeveer acht miljoen voor de reservebank kon kopen. De penningmeester van Ajax koestert dat bedrag al die jaren op een apart deposito. De supporters hadden hem op drie ton geschat, een enkele ballenoppomper vond het een aardige jongen en dacht aan een half miljoen en het bestuur wilde in een potje blufpoker wel tot een tonnetje of zes gaan. Toen kwam Johan langs, bood acht miljoen en nog nooit heb ik Michel van Praag zo snel iemand zien inpakken. Mooie strik er omheen en wegwezen. Zelfs de meest dronken supporter heeft nooit meer om Richard geroepen. En zo is alleen de bank van Barcelona nog duurder dan Vitesse, FC Utrecht en FC Twente bij elkaar. Bij AC Milan is het nog erger. Daar kunnen ze per week kiezen uit drie elftallen met een transferwaarde van ongeveer 100 miljoen per team. Is het dan nog leuk? Volgens mij niet. Het lijkt me ook vreselijk om trainer van zo'n club te zijn. Dat vadsige Dagobert-Duckgevoel. Papin op de bank, Gullit op de tribune en Donadoni heeft een avond vrij omdat zijn schoonmoeder jarig is. Tegen dat soort clubs kan je als Vitesse toch niet op en het is toch prachtig als je het thuis op een kleine 0-1 hebt weten te houden. Over twee weken hoop ik stil op een klein mirakel. Het nietige Vitesse schiet de hagelwitte Madrilenen aan flarden in hun eigen stadion en...

Het is onmogelijk, maar de wonderen zijn gelukkig nog steeds niet uit de wereld. Een stel Russen hielp Barcelona ook even van een 2-0 voorsprong in hun eigen Nou Camp af. En Johan heeft afgelopen woensdag hartstikke leuk gebowld met de jongens in bowlingcentrum Garcia. Het was een heel fijne avond. En het was weer eens wat anders dan altijd maar dat burgerlijke voetbal. Hup Vitesse.