Vlaams Blok herdenkt winst bij verkiezingen van 1991; "Mijn volk eerst, mijn volk eerst'

ANTWERPEN, 25 NOV. "Rostock' ligt niet in België, en volgens het Kamerlid Karim van Overmeire van het Vlaams Blok is dat te danken aan de groeiende invloed van zijn partij. “Rostock bestaat omdat er in Duitsland geen partij is zoals het Vlaams Blok, die de woede van de gewone man kan omzetten in politieke technologie.”

België, en met name Vlaanderen, werd precies een jaar geleden geconfronteerd met de "politieke technologie' van het Vlaams Blok. Bij de algemene verkiezingen op 24 november kregen alle traditionele partijen rake klappen. Grote winnaars waren de partijen van de "antipolitiek': het rechts-extreme Vlaams Blok, dat 10 procent van de kiezers in Vlaanderen achter zich kreeg en vooral in Antwerpen scoorde, en in iets mindere mate het liberaal-anarchistische Rossem.

De dreun van die verkiezingsuitslag echoot nog steeds na in het politieke landschap van Vlaanderen. De christen-democratische CVP en de socialistische SP worstelen met een diepe identiteitscrisis en kunnen alleen al daarom nauwelijks een antwoord formuleren op de vermeende volkswoede die zich via het Vlaams Blok kanaliseert. Vorige maand was voorzitter Herman van Rompuy van de CVP eindelijk zo ver dat hij het beruchte 70-puntenprogramma van het Vlaams Blok officieel kon verwerpen als “onverzoenbaar met de ethische beginselen van de christen-democratie” en bovendien als “een zeer inefficiënt plan”.

De liberale PVV bewandelt zo zijn eigen weg om "de kloof met de burger' te dichten, waarover iedereen sinds vorig jaar spreekt. Onder leiding van Guy Verhofstadt werd twee weken geleden een zogeheten verruimingsoperatie doorgevoerd, die inhoudt dat de partij een nieuwe naam heeft gekregen (Vlaamse Liberalen en Democraten) en dat een aantal "overlopers' van andere partijen binnen werd gehaald.

Het Kamerlid Van Overmeire deed zijn Rostock-uitspraak afgelopen zondag in het televisie-praatprogramma De Zevende Dag, in een discussie met politici van andere partijen. Alleen al dat laat zien dat extreem-rechts in België een andere behandeling krijgt dan in Nederland. Janmaat zal niet snel worden uitgenodigd voor een optreden in Het Capitool. Dat heeft natuurlijk te maken met de macht van het getal: bijna 480.000 kiezers stemden een jaar geleden op het Blok (terwijl een nog grote aantal zijn afkeur voor de politiek liet blijken door een blanco formulier in de stembus te stoppen).

Maar het heeft waarschijnlijk ook iets te maken met de manier waarop de kopstukken van het Vlaams Blok te werk gaan. Zo diende het Vlaams Blok afgelopen zomer een motie in in de Vlaamse Raad, waarin werd gesteld dat franstaligen in de Brusselse randgemeenten geen politieke rechten mogen hebben op Waalse bestuursorganen. Die motie kwam in een cruciale fase van de zogenoemde "dialoog der gemeenschappen' over de Belgische staatshervorming, waar het Vlaams Blok buiten was gehouden. Maar die motie was zo verleidelijk dat CVP en Volksunie er hun steun aan gaven. Dat betekende toch een zekere prestigewinst voor het Blok.

Alle prominenten van dat Vlaamse Blok waren gisteravond aanwezig in een zalencomplex in de Antwerpse volkswijk Borgerhout op een als "Nationalistische Conventie' aangeduide bijeenkomst, georganiseerd naar aanleiding van de spectaculaire verkiezingsoverwinning van verleden jaar. Eerder op de dag waren duizenden scholieren door de binnenstad van Antwerpen getrokken om te betogen tegen het racisme. Ze hadden daarvoor speciaal vrijaf gekregen.

De bijeenkomst 's avonds verloopt zonder incidenten. Met bussen worden de belangstellenden van buiten Antwerpen aangevoerd, vaandels met de Leeuw van Vlaanderen en de naam van hun plaats met zich meevoerend. "Skinheads' zijn niet of nauwelijks te zien onder de naar schatting 2000 aanwezigen.

Een uur voor de aanvang van de manifestatie heeft het Vlaams Blok een persconferentie belegd, onder andere om een boekje te presenteren van de inmiddels hoogbejaarde Karel Dillen, de "founding father' van het Blok. Om een indruk te geven: de politieke tegenstanders van de partij worden erin omschreven als “tafelspringers, elleboogwroeters, arrivisten, platte-broodjes-bakkers, zoetwaterflaminganten, lang-leve-België-schreeuwers, islamcommissarissen en wellustelingen van de vijfde colonne van Azië en Afrika”.

De 30-jarige fractievoorzitter van het Blok, Filip Dewinter, spreekt over “terroristen” die eerder op de dag een spoor van vernieling hebben getrokken door Antwerpen. Winkelruiten en autoruiten zijn gesneuveld. “Noordafrikanen” hebben het café De Leeuw van Vlaanderen, waar aanhangers van het Blok nog wel eens een pintje drinken, volledig vernield. “En de politie daagt altijd pas 5 of 6 minuten na de feiten op.”

Dewinter nodigt de journalisten ook van harte uit om de Nationale Conventie bij te wonen. Maar die uitnodiging blijkt al gauw een enigszins twijfelachtige eer, want in zijn toespraak richt hij zijn pijlen niet alleen op de politici, maar ook op de journalisten: “Kameraden nationalisten, we moeten een kat een kat durven noemen, ook al gaat het in sommige van de zopas genoemde gevallen over gecastreerde katers. De journalisten die denken het Vlaams Blok door het slijk te kunnen slepen, die denken onze kiezers te kunnen beledigen en te vernederen, moeten weten dat de dag komt dat we hen de rekening zullen presenteren.”

Het is voorspelbaar: de positie van migranten is ook op deze avond het steeds weer terugkerende thema. Niet alleen in de toespraken, maar ook tijdens de muzikale optredens die tussendoor worden verzorgd en zelfs in de dia-voorstellingen. Er wordt hard gelachen als in liedjes sprake is van gastarbeiders die naar België zijn gekomen om stinkend rijk te worden, of als er wordt gezongen dat Allah groot is maar de ziekenkas nog groter. En het hardst wordt er gejoeld als een dia wordt geprojecteerd van Paula D'Hondt, koninklijk commissaris voor migrantenvraagstukken, hoewel ook de foto van SP-minister Tobback veel beroering wekt. Tobback heeft gezegd dat het Vlaams Blok met alle middelen bestreden moet worden.

In het 70-puntenprogramma van het Vlaams Blok neemt de “begeleide terugkeer van niet-Europese migranten” een belangrijke plaats in. In dat programma wordt ook gepleit voor de herinvoering van ius danguinis, de bloedafstamming. Kamerlid Van Overmeire vroeg in augustus nog aan minister van defensie Delcroix welke wijzigingen moeten worden aangebracht aan C-130 Herculus vrachtvliegtuigen om ze geschikt te maken voor het transport van passagiers, en hoeveel dergelijke wijzigingen kosten. Het Blok wil de gewenste terugkeer van de migranten immers een humaan karakter geven en verkettert iedereen die spreekt van deportaties.

Volgens Van Overmeire is het verzet tegen integratie van migranten geen kwestie van haat, of van racisme “omdat we ons superieur voelen”. Nee, “het is een kwestie van bezorgdheid omwille van de gewone man, bezordheid over wat er met ons land gebeurt, met onze wijken, met de mensen die in die wijken wonen”.

Filip de Winter zegt met andere woorden hetzelfde: “Het Vlaams Blok kiest voor "eigen volk eerst', voor "een Vlaams Vlaanderen' en voor "een blank Europa'.” “Mijn volk eerst”, scandeert de zaal met regelmaat. Om half twaalf, als Karel Dillen zijn slottoespraak heeft gehouden en er gezamenlijk enkele Vlaamse strijdliederen zijn gezongen, gaat iedereen weer naar huis. Met de uitdrukkellijke boodschap op zak niet in te gaan op eventuele provocaties. “We zijn tegen geweld. Wie geweld wil plegen, hoort bij ons niet thuis”, aldus Dillen.

    • Wim Brummelman