De Ourthe langs

Luttele kilometers buiten de bebouwde kom van de grauwe industriestad Luik klimt de Autoroute des Ardennes met een brede zwaai omhoog. Daar ligt, verscholen in het dal van de Ourthe, het dorp Tilff. Vanaf de Randstad is het amper tweeëneenhalf uur rijden.

Beneden stroomt de Ourthe, het water golft in het najaar breeduit over de steenbeddingen en langs de steile rotswanden. Boven, voorbij de hellingbossen, ligt het glooiende landschap van weiden en akkers, en nog meer bos. Nederlanders spreken hier al van de Ardennen, maar eigenlijk is dit nog de Condroz.

Naast het station van Tilff klimt een trap tussen de bosschages steil omhoog. Boven ligt een forensengehucht; de melkboer laat juist luidt claxonerend van zich horen. Even later lopen we over een onverhard pad; door het bos bereiken we de bovenrand van het Ourthedal. Diep onder ons glinstert de Ourthe.

Ondanks de mist is het uitzicht op de bocht van Fèchereux indrukwekkend. Het verbale geweld evenzeer, want bovenaan een prachtige kalkmuur, de Roche aux Faucons, zijn we getuige van een luidruchtige confrontatie tussen enkele Nederlandse bergbeklimmers, die worden weggestuurd door een Waalse collega. Vooral omdat zij vuile schoenen zouden hebben, en, voegt de Waal er kwaadaardig aan toe, “dat geldt voor alle Nederlanders”. 't Is maar een weet.

Het pad loopt eerst hoog langs de helling, dan steil naar beneden. Daar ligt de Ferme de Rosière, een oude boerenhoeve in het verder verlaten rivierdal.

Na een modderig pad en een stukje asfalt klimmen we bij Esneux weer uit het dal omhoog, richting Parc du Mary. Een parklandschap met terrassen en vijvers en een rijke aanplant van bomen en struiken; de bordjes ontbreken niet.

Langer dan een uur dwalen we nu door een uitgestrekt bos, het duurt zo lang dat we verlangen naar wat openheid. Eindelijk is het zo ver, bij een kalksteengroeve. Eenmaal uit het bos lopen we tussen glooiende weilanden door naar Sart, een minuscuul gehucht dat verscholen ligt tussen de heuvels. Bovendien breekt nu ook de zon, vlak voor het ondergaan, door de mist. Prachtig.

De waardin van een mini-herberg (de crèpes smaken heerlijk) verhaalt over een lokale gite d'étape, maar er zou er ook één zijn in Comblain-au-Pont, vijf kilometer verder. De topo-gids van de G.R. 57 maakt melding van “café's, restaurants, hotels, campings, volledige bevoorrading”, maar eenmaal afgedaald tot op de markt valt dat bitter tegen. Na een uur zoeken, het is inmiddels volstrekt duister, hebben we nog geen slaapplek. Dan maar naar Hamoir, per trein, een paar kilometer stroomopwaarts.

Helaas, de twee hotels aldaar zitten vol. De waard wil ons wel ergens heen brengen - mits, voor wat hoort wat, we bij hem eten. We overnachten in een hotel-café in een plaatsje dat kortaf Ville heet.

Zondagmorgen vroeg. Een vaal vroegwinterzonnetje schijnt over wit berijpte weilanden. De plassen zijn bevroren. We dalen vanuit onze overnachtingsplek af naar het dal van de Limbree, maar het pad dat volgens de topografische kaart richting Ourthe loopt ontbreekt. Dan maar bovenlangs.

De rust is hier absoluut. Eenzame dorpen in een verstilde eeuwigheid. Af en toe vallen kleine ijsdruppeltjes van de overhangende takken. Langs holle wegen en bospaden dalen we af naar het Ourthedal, naar de hotels en restaurants van Vieuxville. Hoog op de rotsen liggen hier de restanten van de vroeg-middeleeuwse burcht van Logne, met meters dikke muren. De Ferme de Logne blijkt echter (nog) gesloten; we koesteren ons buiten in de zon.

Over het verharde wandelpad langs de Ourthe lopen we stroomafwaarts richting Sy. Helaas domineren recreatiebungalows hier het beeld. Een aantal bergbeklimmers zorgt tegen de rotsen aan de overzijde voor een spectaculair schouwspel.

Vanaf een door vaderlanders gerunde herberg trekken we verder, omhoog het dal uit, richting Filot, en vervolgens naar Hignesse, een gehucht met een monumentale romaanse kerk. De speurtocht naar de plaatselijke kapel eindigt teleurstellend bij een soort hondenhok.

Terug in het Ourthe-dal volgen we de spoorlijn naar Comblain-la-Tour, het eindpunt van deze tweedaagse wandelroute. De trein, die ons terugbrengt naar Tilff, vertrekt exact op tijd.

(2 x 20 km; zie Topogids G.R. 57; ook: top. kaarten Liège 42 en Spa 49)