Adri van der Poel voelt zich thuis in de blubber

VALKENSWAARD, 23 NOV. Stromende regen, onbegaanbare modderpaden. Perfecte, ouderwetse omstandigheden, die het veldrijden charme geven en voor Adri van der Poel ideaal zijn. Onherkenbaar volbracht Van der Poel gisteren in Valkenswaard als winnaar de vijfde wedstrijd van de cyclus om de Super Prestige.

De nationale kampioen bij de profs liet de jonge amateur Richard Groenendaal en de Belg Filip van Luchem ver achter zich. De Nederlander Henk Baars verzamelde met de zevende plaats voldoende punten om zijn leidende positie in het Super Prestige-klassement te versterken. De regelmatigste veldrijder van het huidige seizoen heeft een voorsprong van negentien punten verzameld op de Italiaan Pontoni.

De weersomstandigheden in Valkenswaard deden de coureurs al voor de start naar het einde verlangen. Besmeurde mannen probeerden zo goed en kwaad als maar mogelijk de loodzware omlopen op het Euro-circuit te volbrengen. En die sfeergevoelige ambiance moet de komende jaren verdwijnen. Veldrijders moeten herkenbaarder worden, dus schoner. Gisteren liet de regen dat in elk geval niet toe.

Van der Poel voelde zich thuis in de blubber. Volgend jaar rijdt hij voor een Italiaanse ploeg. Hij ploeterde met ongekende kracht. Slechts de amateur Richard Groenendaal kon in het spoor van de prof meekomen. De Brabander uit de nationale selectie was pas zaterdag weer met veldrijden begonnen met een overwinning in een distritskampioenschap.

Van der Poel moet het hebben van een zwaar parcours. Op karakter is hij nauwelijks te kloppen. Dat de Zwitserse toppers de voorkeur gaven aan een wedstrijd in eigen land en de Tsjechoslowaak Simunek door een auto-ongeval Valkenswaard moest laten schieten, was voor de Nederlandse kampioen een extra meevaller. Van zijn landgenoten kon alleen Groenendaal volgen, de Belgen reden op afstand mee. Onder hen ook Danny de Bie, winnaar van de rit in Gieten. De lichtgewicht, die zaterdag nog in eigen land een wedstrijd had gewonnen, haakte snel af.

Groenendaal moest van der Poel halverwege laten lopen. Niet door gebrek aan kracht, maar door een val. De amateur mopperde niet. Toen de Van der Poel op zijn beurt pech kreeg, een lekke voorband op drie ronden voor het einde, miste Groenendaal de kracht het gat te verkleinen. “De tweede plaats was voor mij al een complete verrassing.”

Henk Baars moest halverwege al veel toegeven op Van der Poel, maar ploeterde zich nog naar de zevende plaats. Omdat zijn concurrenten veel punten lieten liggen, kon hij achteraf toch met genoegen de douche opzoeken. “Als het niet gaat, moet je harken en ploeteren. Dan levert een zevende plaats ook nog winst op. Nu kan ik echter gerust een keer op mijn andere oor gaan slapen.”

Van der Poel richt zich maar weer eens op het wereldkampioenschap, in het Italiaanse Corva. Vijf keer zilver, een maal brons. Goud ontbreekt. Van zijn nieuwe Italiaanse werkgever mag hij zich de komende weken volledig aan het veldrijden wijden. Van der Poel: “Maar ik rijd maar één wedstrijd in het weekeinde. Anders dan andere jaren. Ik smijt niet meer met mijn krachten. Maar op zo'n parcours als in Valkenswaard is het niet alleen kracht dat de doorslag geeft. Souplesse, stuurmanskunst en karakter spreken dan ook mee.”