Tennisdroom van Krajicek spat uiteen

FRANKFURT, 21 NOV. Zeer bewust heeft Richard Krajicek na de Open Franse tenniskampioenschappen op Roland Garros besloten zijn schouder wat te ontzien en zijn service wat minder hard te slaan. Nog een schouderblessure zou rampzalig zijn voor zijn loopbaan. Maar die concessie kwam eigenlijk te vroeg, want hij mist nog de mogelijkheden om zo'n ingrijpend besluit te compenseren. Het was dan eigenlijk ook geen wonder dat hij gisteravond in de Frankfurter Festhalle in twee sets ten onder ging tegen Goran Ivanisevic en daarmee een plaats in de halve finale misliep. Een minder roemrijk einde van het wereldkampioenschap dan hij zichzelf had gewenst. “Een teleurstellende dag na een mooi jaar.”

Fysiek sterker worden is nu zijn belangrijkste doel. Sneller worden, waardoor hij eerder bij de bal is. “Nu kom ik nog te vaak in noodsituaties.” De slagen die hij in huis heeft komen er dan net niet uit. Dat weerhield hem ervan in de derde wedstrijd van deze week onrust te zaaien bij zijn tegenstander: zijn enige kans om tegen Ivanisevic in deze vorm de partij naar zijn hand te kunnen zetten. Want zolang hij zorgeloos kan slaan is hij subliem, onverslaanbaar. Je moet 'm in een hoek drijven, zorgen dat hij gaat schelden, dat de wildeman die altijd in hem sluimert wakker wordt en om zich heen gaat slaan. “Tegen hem moet je altijd je best blijven doen, want hij is onvoorspelbaar op de baan.” Gisteravond was hij onvoorstelbaar.

Ivanisevic, die vanmiddag Boris Becker in de halve eindstrijd tegenover zich vindt, mocht beginnen met serveren en had daardoor telkens een voorsprong die hij niet zomaar afgeeft. Hij kan zich - als hij op een voorsprong staat - wat risico's veroorloven en deed dat tegen Krajicek dan ook volop. Bij 5-4 brak hij door de opslag van de Nederlander, die na 39 minuten wist dat zijn kansen op een verlengd verblijf verkeken waren. De eerdere resultaten van de dag waren zodanig dat hij in twee sets had moeten winnen. Het zal zeker in zijn achterhoofd hebben meegespeeld toen hij aan de tweede set begon en al meteen zijn eerste service kwijtraakte. Al zei hij: “Ik wilde winnen, ik kon mijn positie op de ranglijst nog verbeteren.” Maar dat doel was toch duidelijk wat vager dan zijn streven op het ATP-wereldkampioenschap een opmerkelijk resultaat neer te zetten.

Het zou zo hebben gepast in het jaar van zijn doorbraak. “Nu voelde ik me nog een nieuwkomer hier, net als Korda. Al had ik op de baan altijd het gevoel dat ik tegen iedereen een kans maakte.” Dat hij het tegen “de beste indoor-speler van dit moment” niet kon laten zien was vervelend, maar hij wist dat de kans niet groot was.

De hoop bij Krajicek zich voor de halve finale te kunnen plaatsen werd een paar uur voordat hij in actie kwam tegen Ivanisevic de bodem in geslagen. Michael Chang, door zijn enorme snelheid en zijn sterke tweehandige backhand zo lastig te bespelen, had moeten winnen van Jim Courier. Geen irreëel verlangen, want de kleinste speler uit de top tien heeft de eigenschap zich pas gewonnen te geven als het laatste punt gespeeld is. Zeker nu hij nog een theoretische kans had de halve eindstrijd te behalen. Aan inzet ontbrak het hem niet, wel aan precisie. Hij kreeg in de eerste set maar liefst zeven breakpoints, zonder kans te zien er één te benutten. Courier, wiens keiharde opslag nu wel effectief was (hij sloeg acht aces in de eerste set), had maar één breekpunt nodig en dat viel meteen op een beslissend moment, want hij haalde er de set (7-5) mee binnen.

Het was moeilijk geweest om in zijn ritme te komen tegen een speler die zo'n tempowisseling in zijn slagen brengt, liet Courier weten. Maar eenmaal in de tweede set slaagde hij er wel in. Hij liep uit naar 5-2, maar had toch nog vijf matchppoints nodig om het hardnekkige verzet van Chang, dat in de laatste game negentien minuten duurde, te breken: 6-2. Chang vertrekt uit Frankfurt zonder één partij te hebben gewonnen. Van zijn drie tegenstanders achtte hij Ivanisevic veruit de sterkste. Courier geeft hij dan ook geen grote kans in de halve eindstrijd, al blijkt wel dat hij gaandeweg het toernooi iets beter in vorm komt. “Ik denk dat de baansoort in zijn nadeel zal blijken te zijn”, sprak Chang.

Courier mag dan gaandeweg het toernooi sterker zijn geworden, ook Boris Becker groeit in het evenement. Al had hij gisteravond de medewerking nodig van Stefan Edberg, die volledig werd weggespeeld. Becker startte dit toernooi, vooral in de ogen van de chauvinistische Duitse toeschouwers, als kanshebber nadat hij kort tevoren een briljant toernooi had gespeeld in Parijs-Bercy. Maar tegen Pete Sampras begon hij zijn toernooi dinsdag met een nederlaag, waardoor het er alle schijn van had dat er te vroeg was gejuicht. Ook de winst tegen Petr Korda, woensdag ver na middernacht, was geen echte graadmeter ook al speelde de Duitser opmerkelijk goed. Maar Korda was in die poule (de Ken Rosewallgroep) de zwakste broeder.

De ontmoeting tegen Edberg gaf eindelijk een behoorlijk inzicht in zijn speelsterkte van dit moment en de conclusie was dat die fenomenaal is: 6-4 6-0. Het was pas de derde keer in de dertig ontmoetingen van de twee dat Becker de Zweed met 6-0 versloeg. Eerder deed hij het in de finale van Wimbledon in 1989 en een jaar later in Stockholm. “Boris heeft gepiekt op dit tijdstip van het jaar”, vond Edberg, “en zoals hij nu speelt heeft hij een goede kans om te winnen.” Dat de nederlaag zo vernietigend was schreef hij toe aan zijn eigen zwakke spel, waardoor het verschil wel erg sterk wordt geaccentueerd.