Vrijdag 20; Sponsorprijs

Is daar nu óók al een prijs voor? Ja, daar is nu ook al een prijs voor.

De sectie Sponsors voor Kunst van het Genootschap voor Reclame heeft een kunstsponsorprijs ingesteld. Of eigenlijk drie: een voor het beste eenmalige sponsorproject, een voor een debuterende sponsor en een voor het beste langlopende sponsorproject. De prijzen zullen op 11 mei 1993 worden uitgereikt door minister Andriessen van Economische Zaken. De prijs bestaat uit een plastiek van Arno Twigt, voorstellende een "overkapping' met een "beschermde holte' - symbool voor geldgever en -ontvanger.

“Bestond er begin jaren tachtig nog een zekere vrees dat het bedrijfsleven het culturele aanbod zou gaan bepalen,” aldus het Genootschap, “anno 1992 is deze vrees gelukkig onterecht gebleken.” In een persbericht over de prijs wordt gerept van een "natuurlijke verhouding' tussen overheidssubsidies en sponsorgelden, waarbij de overheid garant staat voor "continuïteit en basisexploitatie', terwijl de sponsoring bedoeld is om “de kwaliteit te verhogen of de programmering te verruimen en nieuwe initiatieven te ontplooien.”

Een discutabele stelling is dat: in de praktijk blijken de meeste sponsorgelden immers te stromen naar grote projecten, ter bevestiging van algemeen heersende opvattingen over kunst. Men zou zelfs kunnen verdedigen dat de programmering er juist door wordt ver-engd. De extra budgetten maken het vooral mogelijk het grootscheepse nòg grootscheepser te maken. Voor zover van nieuwe initiatieven sprake is, zijn ze derhalve in die sector te vinden - echte vernieuwing komt in de meeste gevallen alleen tot stand in de "beschermde holte' van de subsidiëring.

Het is dan ook een praatje voor de vaak dat het Genootschap voor Reclame hier afsteekt. De kunstsponsoring, waarin ongeveer 60 miljoen gulden per jaar omgaat, heeft helemaal geen artistieke bedoelingen. Soms wèl artistieke gevolgen, maar de drijfveren van de sponsors hebben met kunst niets te maken. Kunstsponsoring is in de eerste plaats “een maatschappelijk verantwoorde manier voor bedrijven om zich te profileren en hun corporate image uit te bouwen” - het is geen toeval dat in het persbericht over de prijs juist die mededeling voorop staat. De kunstsponsor is geen mecenas, maar een bedrijf met commerciële belangen. Daar is niets op tegen, die belangen moeten alleen niet worden verstopt achter een façade van artistiek idealisme.

Laat er geen misverstand over bestaan: wie sponsorgelden ter beschikking stelt, is van plan zich op te trekken aan andermans artistieke prestaties - ter meerdere eer en glorie van zichzelf. Het eerste criterium van de jury is dan ook de vraag of "de door de sponsor gestelde (commerciële) communicatie-doelstellingen' zijn bereikt. Dáár gaat het om.

En o ja, de kunstsponsorprijs wordt "mede mogelijk' gemaakt door een sponsor.